2 maart    Dubbele nationaliteit spreekt niet vanzelf (5)

Dat immigranten een deel van hun cultuur meenemen naar ons land is prima. Dat we ons daardoor laten beïnvloeden is tot op zekere hoogte al eeuwen gaande. Maar op de ook in eeuwen gegroeide inrichting van de Nederlandse rechtsstaat, moeten we zuinig zijn. Ik ben me er van bewust dat we de discussie over de reikwijdte van dubbele nationaliteit aangaan, nu zich kandidaat-bewindslieden uit moslimlanden aandienen. Maar we moeten erkennen dat de cultuur van die landen wezenlijk verschilt met die van democratische landen. Ongeacht wat individuen uit die landen vinden en doen. Moslimmeerderheden gaan nergens ter wereld samen met democratie. Helaas, maar waar. Ik verzet me tegen de gedachte dat we democratische vrijheden moeten inperken, uit vrees voor misbruik door een bepaalde groep. Vrees is geen goede raadgever. Desondanks is er reden om nepotisme en cliëntelisme – als vreemd aan onze democratische bestuurstraditie – te bestrijden. Zowel uit oogpunt van staatsbelang, als uit het belang van de ‘allochtone’ bestuurder.
Vorige maand hoorde ik van een Utrechtse ambulance-hulpverlener, hoe zij regelmatig in de ‘Marokkaanse’ wijken (Lombok met name) worden belaagd. Recent werd bij een aanrijding veroorzaakt door een Marokkaanse Nederlander, het slachtoffer, een jonge niet-Marokkaanse vrouw bedreigd en moesten zij zich in feite uit de voeten maken. Wat ik hiermee wil zeggen is, dat dit type groepsdenken, gebaseerd op etniciteit, aan bestuurders uit die kring ongerechtvaardigde verwachtingen opdringt. Net zoals mw. Koser Kaya niet zonder een zware backlash, zich nog genuanceerd over de Armeense genocide kan uitlaten.
Ik neig naar het standpunt om mensen die in Nederland geboren zijn, maar dat desondanks met een andere nationaliteit willen combineren, niet toe te laten tot de regering. De eerste generatie, zoals Albayrak en Aboutaleb, krijgen binnen die benadering erkenning op persoonlijke titel. Ik geef het graag voor een betere benadering.

1 maart    Dubbele nationaliteit spreekt niet vanzelf (4)
In meerdere bijdragen aan de discussie wordt geprobeerd aan de hand van voorbeelden aan te tonen, dat het niet uniek is dat bewindspersonen met een dubbele nationaliteit aantreden. Zo herinnerde het Nederlands Dagblad aan staatssecretaris Gabor (CDA), die het Nederlanderschap combineerde met de Hongaarse nationaliteit. Een man die naar hier vluchtte voor de communistische laars. De Hongaren geven geen aanleiding voor (de schijn van) cliëntelisme. Net zoals de Vietnameze bootvluchtelingen, Iraniërs en anderen die vluchtten voor een dictatuur, zijn zij veel meer geïntegreerd. Nederland is hun toekomst en zij benutten de kansen die de Nederlandse staatsvorm hen biedt, zonder te eisen dat die ruimte moet bieden voor hun eigen cultuur. Daarin ligt hoe dan ook een discrepantie met moslims die zich beroepen op hun cultuur, al dan niet in combinatie met een andere nationaliteit, om onze maatschappij naar hun inzichten bij te stellen. Zo las ik onlangs een voorbeeld van in Zweden geïntegreerde vluchtelingen uit een moslimland, die de Zweden zeer dankbaar waren, maar nog één punt hadden. De Zweedse vlag, die ervoeren zij als een afwijzing van hun geloof, vanwege het kruis dat er in verwerkt is. Die zou er uit moeten naar hun mening.
Zou het kunnen dat deze kwestie in Nederland zo hoog oploopt vanwege de dichtbevolktheid? Wij merken het sneller dat we, zoals in grote steden in de Randstad, hier en daar minderheid in eigen land dreigen te worden.

28 februari    Dubbele nationaliteit spreekt niet vanzelf (3)
Een reactie:
Beste Bert, Een gedachte-experiment naar aanleiding van jouw stuk van 27 februari: denk bij dubbele nationaliteit ook aan allochtonen als Italianen, Duitsers, Denen, Finnen et cetera die een naast hun geboortepaspoort ook een Nederlands paspoort en dus een dubbele nationaliteit bezitten. Mijn familie telt er meerderen. Dan blijkt dat de kern van de kwestie wederzijdse verdraagzaamheid is - zoals jij ook aangeeft - en niet het dubbele paspoort. Hartelijke groet, Rijk

De geest die Rijk bepleit, heb ik proberen te vatten in de beschreven ervaring van 23 oktober vorig jaar.
Op allerlei fora en podia wisselen Nederlanders en mede-landers – los van de Wilders-kramp – inmiddels meningen uit. In NRCNext vandaag, somt Ronald Sörensen - fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam, argumenten tegen de dubbele nationaliteit op, door te wijzen op vele voorbeelden van cliëntelisme in deelraden aldaar. Dit markeert een verschil met bijvoorbeeld een Nederlander met tevens een Duits of Engels paspoort. Als die zich kandidaat stelt voor een politieke functie, krijgt hij geen stemmen van Nederlandse Duitsers of Engelsen, enkel omdat hij dezelfde nationaliteit heeft. En dat is wel de reden waarom D66 met mw. Koser Kaya een derde parlementszetel heeft verkregen. Dit punt zit mij niet lekker.

27 februari          Dubbele nationaliteit spreekt niet vanzelf (2)

Op de site 'wij blijven hier', is het onderwerp dubbele nationaliteit vorige week bediscussieerd. De site levert een serieuze gedachtewisseling, maar tekent de verwarring die gauw toeslaat. De vraag is namelijk niet zozeer of een dubbele nationaliteit moet mogen. Dat is wat mij betreft prima. De kernvraag is, mogen Nederlanders over een dubbele nationaliteit (blijven) beschikken als ze tot de Nederlandse regering willen toetreden. Het is daarbij onzinnig om over Maxima te beginnen. Alleen de koningin maakt deel uit van de regering, en bovendien is de politieke macht van het staatshoofd vergaand gelimiteerd.
In de reacties van mensen onder allochtone namen, gaat niemand in op het feit dat wat ze voor Nederland bepleiten en willen handhaven, in landen als Turkije en Marokko volstrekt is uitgesloten. Een voorbeeld is de reactie van iemand die aangeeft dat iedereen hier met sluiers of welke (kleder)dracht dan ook mag lopen, maar het niet raar gevonden kan worden als die daarop wordt aangekeken. Net zoals iemand die in Marokko in Volendammer klederdracht gaat lopen, opvalt en wordt nagekeken. En daarmee op sollicitatiegesprek weinig kans maakt. Los van het feit, dat je als Nederlander helemaal geen baan in Marokko kunt krijgen, gaat geen enkele allochtone gespreksdeelnemer op dit aspect in. Allochtone Nederlanders eisen hier hun rechten op, waaronder het behoud van hun nationaliteit, zonder daarin door te laten klinken dat elke wederkerigheid afwezig is.

26 februari           Dubbele nationaliteit spreekt niet vanzelf (1)

Een publiek debat over de vraag in hoeverre Nederlanders met een dubbele nationaliteit, deel mogen hebben aan het openbaar bestuur lijkt mij niet verkeerd. Het is absoluut betreurenswaardig dat deze discussie is gekannibaliseerd door Geert Wilders c.s., en daarmee gericht wordt op de persoon van Albayrak en Aboutaleb. Op voorhand zij gezegd, dat zij beide wat mij betreft aan de slag kunnen. Dit laat onverlet dat wij onze positie nader moeten bepalen, nu de verhouding met niet-democratische landen steeds verder uiteen loopt. Met name landen met een moslimmeerderheid, die geen van alle voldoen aan elementaire eisen van democratie. Vrije meningsuiting om te beginnen. Ook voor kandidaten die regeringsfuncties aanvaarden biedt het houvast als hierover meer expliciet wordt gedebatteerd. En het is onnodig en link, om zo’n thema geheel aan Wilders over te laten. Ik ga de komende tijd op zoek naar argumenten pro en contra.
Mooi om ondertussen te zien, hoe lokale CU-politici, omgaan met de spagaatachtige status van regeringspartij te zijn. Hoe lang zullen SP en GroenLinks deze weinig benijdenswaardige positie nog kunnen mijden??