archief31 maart Hoe maken we van F'jes, (geen) F-siders? (nu met link naar DvhN-site met filmpje!)
Vanochtend hoop ik weer een spannende match te beleven. Helpman C2 verdedigt de koppositie in de 2e klasse H van het KNVB-district noord. Mede mogelijk gemaakt door een vrijwilliger.
30 maart
Opa kijk ik vond op zolder…..
“Nu de oudste naar de middelbare school gaat,
moet ze maar een mobieltje.” Een zin, vorige week nog uit
het leven gegrepen.
Soms begrijp je niet dat wij
ooit groot hebben kunnen worden. In 1996 was zo´n ding heel bijzonder.
Dat is amper 10 jaar geleden. Ik weet het nog, omdat we met het college
een uitje hadden. In Londen. De gemeentesecretaris had een GSM mee, al
wist ik toen niet dat dat zo heette. Smink
met name liep de hele tijd te bellen en toen er warempel ook een telefoontje
voor mij kwam, werd ik door de dames in het gezelschap - quasi - voor
een hele piet versleten…
Deze week belde ik twee mensen mobiel. De één – voor
m’n werk – zou net op ski’s een Franse berg afdalen…,
de ander – voor de kerk – meldde lichtelijk verontschuldigend
dat ‘ie in Tsjechië zat, en dat dit misschien wel een duur
telefoontje was…
Toen onze oudste 16 werd, mocht ze een mobiele aanschaffen. Ze was destijds
de laatste van haar klas, maar wij vonden zo’n ding vooral duur
speelgoed, waar ze boven moesten leren staan. Met nummer 2 haalden we
die streep ook, de 3e was al zo’n uitzondering dat die 2 maanden
voor haar 16e verjaardag op een aanbieding in mocht gaan. Numero
quatro is net 14 geworden. Nu menigeen z’n kind met een mobieltje
uitrust ter voorbereiding op de lagere school, was onze jongste inmiddels
dermate een anomalie, dat we uit vrees voor een blijvend minderwaardigheids-complex
de grens hebben opgeheven.
Vanmiddag mocht ik het resultaat aanschouwen, filmpjes van medeleerlingen,
met scenes die kinderen op die leeftijd bijzonder boeien…, muziek,
en zelfs blue tooth zit er op… niet
dat ik weet wat dat is, maar ik heb vanzelfsprekend bewonderend geknikt…..
29 maart
En alweer zit Haaksbergen zonder stroom...
------
50e verjaardag van mijn kameraad-sinds-VWO2 Cees Pisuisse! [Favoriete l.p.]
28 maart
Met Van Basten ’t Schip in?
"Wij vonden dit de beste opstelling."
Foppe de Haan vindt dat hij spelers te jong ‘brengt’. De spelers
die worden opgesteld begrijpen niet waarom ze op die plek moeten spelen.
De vedetten die niet worden opgeroepen begrijpen niet waarom. Als hen
wat gevraagd wordt, verwijzen allen naar de bondscoach. Desgevraagd spreekt
die dan altijd in de ‘wij’-vorm. Compensatie voor de eenzaamheid??
Als ik het goed begrijp zoekt deze bondscoach spelers bij een systeem,
in plaats van een systeem bij de beste spelers. Tito deed dat ook met
Joegoslavië, uitgaan van een opgelegd systeem. Dat land viel volledig
uiteen toen hij, de belichaming van de eenheid, stierf. (net als bij Franco
– en dadelijk bij Castro - lieten ze het lijk nog heel lang aan
de kunstmatige ademhaling liggen; de man mocht niet dood)
Nadat de stekker er uit getrokken was, was Slovenië het eerste land
dat zich aan het systeem ontworstelde…. Tito, Franco, Castro …..
Marco…
Ik hou het er op, dat als we
Tito konden vragen om terug te kijken, zijn antwoord zou luiden 'Wij dachten
dat dit het beste was."
26 maart
SP of SGP
Dat was tamelijk plastisch uitgedrukt, zoals Henk Bleker vorige
week verwoordde waarom de SP niet mocht aanmonsteren in het college van
GS. Hij wenste geen muiterij
aan boord… De Gaay Fortman sr. (‘papa Gaay’) was ooit
sierlijker in zijn afwijzing van een coalitie met de SGP. Dat was volgens
hem als “leunen op een rietstaf die de hand doorboort”. Een
citaat
uit het boek Koningen in het Oude Testament, waar de vergelijking wordt
voorgehouden aan hen die menen de Farao van Egypte te kunnen vertrouwen.
Wellicht heeft Henk die beeldspraak al in zijn achterhoofd, nu hij opnieuw
met Marc Calon gaat besturen…..?!
Hartelijke felicitatie nog(maals) in het bijzonder aan Douwe.
24 maart Lijdensweg anno 2007
De herinnering eerder deze week (n.a.v. Koos Koster) aan bisschop Romero van El Salvador, is in diezelfde dagen opgelicht door het moedige verzet, dat Pius Ncube al geruime tijd voert tegen de psychopaat Mugabe. Geweldloos verzet. Een christelijk getuigenis door de eeuwen heen.
23 maart GIC plaatst column van 7 maart jl
In een intro bij mijn column onder de titel "Wilders heeft gewoon gelijk", veronachtzaamt de GIC-redactie de aanhalingstekens, en daarmee dat het een citaat is; mijn column is daar een reactie op.
Mw. Voortman (Gronings raadslid voor GL) die het citaat heeft aangeleverd, heeft inmiddels gereageerd op haar weblog. De mening die ze daar bestrijdt is niet de mening die ik aanhang. Mijn (afwijzende) mening over Wilders schreef ik hier en mijn mening over dubbele nationaliteit schreef ik hier.
Nog een reactie:
Geachte meneer Westerink, beste Bert,
Interessant dat u de West-Sahara noemt. Het zou goed zijn als partijen (alle) voluit zouden gaan voor realiseren van: mensenrechten en internationaal recht. Misschien kunt u/je in het CDA aandacht vragen voor het recht van het Saharaanse volk op zelfbeschikking! Het zou fijn zijn als u de volgende website in uw/je weblog wilt vermelden: www.west-sahara.nl Alvast dank, Fennie Stavast
21 maart Feel like Thelma & Louise....
uit het Groninger Museum kennen we het stukje glazen vloer boven het water van de zwaaikom. Twee jaar geleden zag ons huisgezin dit vanuit de CNTower. Van de nieuwste Skywalk boven de Grand Canyon vond ik slechts promofilmpjes. Het wachten is op zoiets, maar dan over de rand.....
-----
Salomo's oordeel
Vorige week verzeilde ik fietsend in de Groninger wijk Paddepoel in de Wegastraat. Daar is nog een restant zichtbaar van mijn wethouderschap, en van de wijze waarop ik daar invulling aan probeerde te geven. Je ziet daar namelijk essen in allerlei groeistadia. Als wethouder van Openbare Werken zag ik mij halverwege de jaren '90 geconfronteerd met die straat, verdeeld in voor- en tegenstanders van het rooien van de bomen. Hun wortels duwden namelijk stoeptegels omhoog. Na een zitting aan huis van de (15-jarige) woordvoerder van de antikappers, wist ik de hele straat achter het compromis te krijgen dat de bomen voor hun huizen mochten blijven staan, en dat de stoep er in een bultje omheen gedrapeerd zou worden. Voor de te kappen bomen zou jonge aanplant in de plaats komen. En zo geschiedde. De straat is een levend monument van de CDA-benadering: tegen de gelijkvormigheid; elk mens telt.... ;-)
(n.a.v. Nationale Boomfeestdag)
20 maart Project!mpuls
Met Bert Westerink bestuur en beleid blijf ik betrokken op organisatiewijzigingen rond het thema 'zorg en wonen'. De koepel van woningcorporaties Aedes en die van de verpleeg- en verzorgingssector Actiz, hebben een kenniscentrum gevormd dat volgende maand vier bijeenkomsten belegd over dit thema en de Wet Maatschappelijke Opvang. In Assen, Eindhoven, Nieuwegein en Leiden hoop ik mijn inbreng te leveren.
19 maart
Vanochtend een sneeuwbui; vanmiddag nestelt het paartje gietelingen (Twents voor de Turdus Merula) achter in de tuin nijver voort. Omdat de berberis amper blaadjes heeft gevormd, kun je erg goed zien hoe die beesten dat aanpakken. Modder en takjes worden aangevoerd, afgewisseld met mos, dat trippelend wordt aangestampt tot een stevige bodem.
Zo geeft de klimaatverandering nog 'es zicht op de natuur.
------------
“Een
dominee met een perskaart”
Eerder verraste Gelkinghe
me met de betrokkenheid van Koos Koster op Groningen, en afgelopen zaterdag
bracht het DvhN daarover een zeer lezenswaardige bijdrage van John Geijp.
(geen link; wel de ingekorte
versie bij het Nederlands Dagblad) Geijp meldt ook meer over de worteling
van Koster’s engagement. De directe lijn vanuit christelijk geloof
naar de keuze voor verdrukten in Latijns Amerika, maakte Koster met geestverwanten
als Herman Verbeek en anderen uit de kring van de Politieke Partij Radikalen.
(opgegaan in Groen Links en – na Ria Becker – nog met een
flauwe echo waarneembaar in de Linker
Wang) Begin jaren ’80 werd ook het verzet tegen de (kern)bewapening
voornamelijk geleid door het Interkerkelijk Vredesberaad.
25 jaar later wordt het feit dat drie ‘gereformeerde’ jongens
de kern van het kabinet uitmaken, totaal niet (meer) geassocieerd met
deze periode. Geseculariseerde opponenten als Groen Links benadrukken
vooral vermeende ouderwetsheid uit de na-oorlogse jaren '50. Niet alleen
omdat de kapsels van Balkenende en Rouvoet meer uit die fase stammen dan
uit de jaren ’70 en ’80. Met nagenoeg alle andere partijen
bepleit GL de kronkel dat christelijk geloof zich moet beperken tot de
privésfeer. Een interpretatie van ‘scheiding tussen kerk
en staat’, die bisschop Romero tegen de aanslag op zijn leven beschermd
had.
Wat zou Herman Verbeek er eigenlijk
van vinden?
17 maart
2007 Koos Koster, Hans ter Laag, Joop Willemsen,
Jan Kuiper
Netwerk gisteravond maakte me erop
attent dat vandaag 25 jaar geleden de vier Nederlandse journalisten werden
vermoord in El Salvador. De daders zijn bekend,
maar werden nooit gestraft. Een schokkend relaas, uit zogeheten ‘smerige’
oorlogen, waarvan journalisten als deze vier niets verhullend verslag
deden. Augustus 1984, ruim twee jaar na dato bezocht ik het land. (zie
ook column sept.
2006) Een man met pistool achter zijn riem begeleidde onze groep. In een
busje reden we rond in dat deel van het land dat niet onder controle stond
van de guerilla’s. Indrukwekkend was het bezoek aan de kathedraal
in San Salvador met het graf van bisschop Romero. Een Belgische pater
leidde ons rond in het vluchtelingenkamp waar hij werkte, en wees en passent
op plekken waar men anonieme lijken had aangetroffen. In het hotel kon
je zwemmen in een buitenbad….
Oorlogscorrespondent Arnold
Karskens heeft kritiek op Koos Koster -“een dominee met een
perskaart”- maar zegt zijn engagement bij de huidige generatie Nederlandse
journalisten te missen. Is dat zo? Zijn er voor het wegvallen van het
christelijk geloof waarmee Koster was opgegroeid, geen nieuwe drijfveren
teruggekomen? Of hebben we van alles zoveel gezien, dat niet alleen bij
journalisten “de ‘L’ van luiheid regeert”, maar
dat datzelfde van toepassing is op de overvoerde kijker/lezer?
Op deze site staat een
video-interview met een collega-journaliste die Koster ‘involved’
noemt, en ‘concerned’. Zij wijst ook op het feit dat in die
tijd zonder internet, mobiele telefoons en centrale nieuwsbureaus, journalisten
zelf bezette gebieden in moesten om nieuws te vergaren. Daardoor bouwden
zij ook een band op met de mensen daar, die tegenwoordig in Afghanistan
of Irak niet ontstaat. Mogelijk droeg dat er aan bij dat zij verder gingen
dan rationeel gezien verantwoord was.
Bij de nagedachtenis aan de vier las IKON-medewerkster Dore Smit destijds uit Amos 5.
16 maart Hemelse Vrede
Op zoek naar jeugdherinneringen in de Enschedese binnenstad, kwam ik de afgelopen week door de Haverstraatpassage. Dat was ooit gewoon de Haverstraat, totdat eind jaren '60 de moderniteit toesloeg. Er kwamen luifels boven de (meeste) winkels, en de straat werd voetgangerszone. Vandaar passage. Kick van der Vall had er een herenmodezaak, naast Niels Overweg die platenboer was. Boekhandel Spruit ging voorop in de belangenorganisatie van de winkeliers. Spruit was tevens (enig) GPV-raadslid. Bij Kota Radja kreeg ik via een klasgenoot een bijbaantje, in de tijd dat Bohemian Rhapsody er dagelijks uit de boxen knalde. Met een lid van de familie Teng moest ik de Nederlandse en Engelse uitspraak oefenen uit een Chinees-Engels-Nederlandse woordenlijst. Mijn pupil onderwierp zich hieraan met zichtbare tegenzin. Toen hij er op enig moment de brui aan gaf, riep dat de woede op van A-Kau Teng, de familieoudste. Als follow up nam die me in dienst op zaterdagen, waar ik – na het vullen en 'knuppen' van zakjes sambal-bij, het juiste bestek moest leggen bij de maaltijden die vanachter die dubieuze schuif werden aangereikt. Ook tappen, schenken en tafeltjes leegruimen behoorden tot mijn taken. Af en toe kraakte ik een kakkerlak onder mijn schoen. Na de avondpiek verliet ik met 25 gulden het pand. Ik leerde er dat ons het echte Chinese eten wordt onthouden…, want na de middag-piek mocht ik mee-eten met de chef. Heerlijke gerechten die niet op de kaart te vinden waren. Chef A-Kau Teng kreeg het te kwaad toen ik hem het nieuws bracht van de dood van Tsjoe-en-Lai. Toen enige maanden later ook Mao heenging, burgerde ik reeds in, in Kota Groningen.
In wat nog wel de Haverstraatpassage heet, zijn alle luifels verdwenen. Ook van de Chinees, Spruit, Kick en Niels ontbreekt elk spoor.
12 maart Passie
Mijn vader lachte ‘es begripvol om mijn top-40 nummers op de radio en stelde vast dat het allemaal vluchtig was en niet zou beklijven; wegviel tegen de tijdloze klassieke muziek van Mozart en – vooral Bach. 35 jaar later doet de muziek van the Who het nog steeds goed en komen the Stones nog immer zonder stok het podium op, maar bij mij heeft klassieke muziek zijn plaats ernaast meer dan verworven.
Het concert dat twee koren uit Enschede en Groningen gistermiddag in de Nieuwe Kerk gaven, vond ik dan ook niet te missen. Bach klinkt daar fantastisch. Totdat er – tergend lang – ergens diep onderin een tas een mobieltje af ging. Op dat ogenblik flitste de gedachte aan mijn vader door me heen. De toekomst zal zijn gelijk uitwijzen. Alles wat aan stekkers en batterijen is ontsproten is te kwetsbaar voor de tijdloosheid van Bach.
----
a.s. vrijdag verschijnt er weer post; in de tussentijd concentreer ik me op een boekje in wording met als werktitel 1957, een goed bouwjaar
10 maart Klimaatverandering
Vandaag gezien: de Inachis
io en de Anatis
ocellata .....
9 maart Wilders krijgt gewoon gelijk
Moslimextremisme bestrijden met extremisme en daar weer extreem op reageren... Maar goed dat het kabinet naar gewokte spruitjes geurt !
8 maart Glazen Bol
17.00u: correctie, zelfs de 0 klopt niet...
----------
Wat zou zo'n peiling nou kosten? Toegegeven, die ene zetel voor D66 en de nul voor de PvdD zijn goed geschoten.
Is het een rare gedachte dat dergelijke koffiedikkijkerij (zeer laag opkomst-percentage; veel zwevende kiezers) een eigenstandige invloed heeft op de eigenlijke uitslag? Zo van, "O gaat de PvdA zoveel verliezen? Dan ga ik toch maar op ze stemmen."
7 maart In alle staten
De stelling dat provinciale
statenverkiezingen hun langste tijd hebben gehad, wordt steeds meer een
open deur. Dat wil niet zeggen dat de provincie als bestuurslaag zal verdwijnen.
Maar het idee dat het bestuur ervan via algemene verkiezingen moet worden
samengesteld raakt in rap tempo draagvlak kwijt. Onverbeterlijke types,
waar ik mezelf toe reken, met een verkiezingsposter voor het raam, roepen
vooral meewarigheid op. Die term is ook van toepassing op de amechtige
pogingen van provinciale zijde, om kiezers te (ver)lokken. Ze willen zo
graag aardig gevonden worden.... Helaas, denk de relatie met de Eerste
Kamer weg en de provinciale verkiezingen gaan nergens over. Lees hoe een
Zeeuwse gedeputeerde die stelling probeert te bestrijden in Bestuursforum
(maandblad voor lokale en provinciale CDA politici). “Het moet voor
de burger juist over concrete activiteiten gaan, en die zijn er genoeg:
de provincie onderhoudt wegen, legt nieuwe aan, gaat over de openingstijden
van bruggen, subsidieert topsportevenementen, verbetert de verkeersveiligheid,
legt natuurgebieden aan, en op het platteland fiets- en wandelpaden, beheert
een museum, bevordert economische activiteiten in havens enzovoorts.”
Tsja, het punt van dit lijstje is dat niemand er op tegen is. Er liggen
eenvoudig onvoldoende tegenstellingen in besloten om een partijpolitiek
circus omheen op te tuigen.
Een meer diepgravende analyse voor de afnemende interesse van de kiezer
is nodig. Naast algemene trends komt dan de toegenomen omvang van gemeenten
in beeld. Veelal gevolg van door provinciebesturen opgelegde herindelingen.
Ook het takenpakket van gemeenten wordt door decentralisatie (WMO) omvangrijker.
De schaalvergroting die voortvloeit uit intenationalisering maakt dat
Europa steeds meer te zeggen krijgt. Een luchthaven als Schiphol ontstijgt
de bestuurlijke schaal van de omringende gemeenten en provincies. Geen
wonder dat er wordt nagedacht over een Randstadbestuur. Dat betekent de
marginalisering van de resterende provinciebesturen. Types die hun verleden
als minister voortdurend willen loslaten op hun functie van CdK, kunnen
dan ook beter naar Den Haag terugkeren, of zich aan het takenlijstje van
de Zeeuwse gedeputeerde in Bestuursforum houden. Diens oplossing voor
meer zichtbaarheid van de provincie als bestuurslaag biedt tal van ceremonièle
aanknopingspunten om zichzelf een hele piet te achten: hectometerpaaltjes
voorzien van het provincielogo, om daarmee aan te geven dat de weggebruiker
zich op een provinciale weg bevindt; vlaggen uitreiken met de tekst ‘Deze
activiteit is mede tot stand gekomen met medewerking van uw provincie’;
in subsidiebeschikkingen opnemen dat een dergelijke vlag zichtbaar moet
worden opgehangen… Hij eindigt zijn betoog dan ook met de voorspelling
dat “het over vier jaar wemelt van de vlaggen in uw provincie.”
6 maart 1957 een goed bouwjaar (2)
Lees ik maandag in het treindagblad De Pers dat Osama Bin Laden 50 is geworden. Bij nader inzien blijkt dit een foute vertaling van een artikel uit de Independent: de man wordt pas 50 op 10 maart. Maar desalniettemin, ik heb niks teveel gezegd over geboortejaar 1957... Misschien zijn 'wij' wel met veel meer onvermoede (kracht)patsers. Om daarover meer helderheid te verkrijgen en omdat gedeeld leed, halve smart is, start ik de actie meld-50'ers-hier.
3 maart SIXTIES !
Gisteren dagje Den Haag gedaan met onder meer het Haags Gemeentemuseum waar de tentoonstelling Sixties! te zien is. Ik werd pijnlijk getroffen door de introvertheid en het defensieve dat besloten ligt in een tegenwoordige gedachtewisseling als die over dubbele nationaliteiten, versus de openheid waarvan die jaren bol stonden: naar nieuwe ervaringen (geestverruimende middelen), muziek, mode, maanreizen, democratische experimenten (demonstraties; partijpolitieke vernieuwing), kunst.
In een beeldfragment van een Feijenoord-Ajax, zie je de toeschouwers in drommen bovenop het veld zitten... We hebben sindsdien heel wat onschuld verloren....
Lees hier
eerdere bijdragen over Dubbele nationaliteit
spreekt niet vanzelf (26 febr.-2 mrt)
28 februari 1957 een goed bouwjaar
Menig schoolplein-kameraad beleeft een kroonjaar. De eerste uitnodiging voor een verrassingsfeestje voor een mede-aanstaande 50'er viel eind december al in de bus... A.s. weekeinde is het eerste swingfeest.... 50.. daar kan een mens zich heel lang geen enkele voorstelling van maken...
Vandaag valt er ook één in de prijzen !
24 februari Jan houdt de SP voor zichzelf
Waardering voor het gebruik van moderne media komt de SP toe. Mijn zus Dianne stuurde me dit filmpje door dat ze van een collega ontving. Tegenover de moderne aanpak, staat de ouderwetse gedachte dat alles waar een partij voor staat, moet samenballen in één persoon. Zelfs voor de provinciale statenverkiezingen op 7 maart blijkt voorzitter Jan, de enige man.
22 februari Lente in Twente
Mijn rondje gisteren en vandaag afgerond langs Borne, Zenderen, Enschede en Hengelo. Twee dingen zijn er HOT: bier en voetbal
Aswoensdag
Voor
‘n trouwe Boeskoollezeres:
Vandaag dagje noord-Twente voor de eerstelijnszorg aldaar. Toen
ik enige tijd terug voor de 20e februari een afspraak wilde maken in Oldenzaal,
gaf mijn contactpersoon aan dat die gemeente dan niet aanspreekbaar was:
carnaval! Vervolgens lukte een poging in de gemeente Dinkelland wel; wat
bleek, de medewerker is een externe, ingezet op tijdelijke basis... Plaatsnamen
zeggen dezer dagen weinig. Krekkelstad ‘ie
doot mie wat! was het carnavalsmotto in mijn geboortestad. Ook
al deden wij daar niets aan, van het carnaval krijgt men in Twente een
veeg mee. Tilligte (Waterpönkesstad),
Vasse, Ootmarsum (Siepelstad), Oldenzaal (’n
Boeskoolstad), Reutum, contreien waar men zomaar Monkie Wildspieker
of Mans Olde Weernink in het straatbeeld kan zien opdoemen. Ik kom er
graag. De her en der zwervende restanten confetti en toebehoren duiden
de route die de praalwagens jl. zondag gingen. Menig café herbergt
de zetel van een vorst of hertog,
vergezeld van een sik. In Waterpönkesstad
dient momenteel Sik Jurgen. ’t Is maar dat u het weet. Op de brink
van Denekamp resideren de Greune Kõttelpeerkes. Als ik verderop
stuit op het tijdelijk onderkomen van de Köttelpeer’n, vrees
ik een ernstig schisma.
Mijn gesprekspartners verhelderen de juiste toedracht. Groen
staat hier voor onvolgroeid. Het betreft de jongerenafdeling van de peer’n,
zoals ook het verkleinwoord peerkes al aangeeft.
En met de collega’s van c.v. De Nachtuulkes leven beide afdelingen
ook nog eens in pais en vree.
Ach kwamen de wereldleiders zich hier eens per jaar
vermeien…..
20 februari 2007
19 februari Provinciale Verkiezingen
Sinds een week hangt het hoofd
van Henk Bleker bij mij niet op
het toilet, maar voor het raam. Ik ben daarmee buitenissig bezig.
De meeste passanten lijken hooguit te denken: Wadapadja!
De opkomstpercentages op 7 maart zullen dan ook opnieuw lager uitvallen.
Ook al gaan CdK´s op hun kop staan of zetten ze een rap
in. De inzet van het fenomeen stemwijzer
valt in diezelfde categorie. Ik heb hem ingevuld en kwam tot mijn niet
geringe vermaak uit bij de NCPN!
Een ware Groninger uitkomst dus. Ondanks dat ik het op 12 van de 29 vragen
niet met de partij-oekazes eens blijk te zijn. Het CDA van Henk Bleker
kwam als 2e uit de bus, eveneens met 12 geschilkwesties. Het verschil
wordt verklaard uit de bestendig afwijkende visie die ik met deze partij
heb ten aanzien van verkeer en vervoer. De voorrang die ik toeken aan
het openbaar vervoer, lijkt mij in overeenstemming met een andere beleidswens,
namelijk om de deze provincie kenmerkende ruimte te bewaren. Bijvoorbeeld
om intensieve veehouderij een plek te blijven bieden, een voorkeur die
ik wel met het CDA deel. De PvdA blijkt daar overigens tegen, opmerkelijk
genoeg. Met o.m. de Partij voor de Dieren; een club die zelfs wil stoppen
met het bestrijden van muskusratten…
Tsja, als we zelfs die taak niet meer aan de provincie toekennen, wordt
die bestuurslaag echt overbodig.
18 februari
Bij het licht van de TV
schenkt hij zich nog 'es in.
Zijn dagen lopen naar het eind,
in zijn bed heeft hij geen zin.
17 februari Nait soez'n
Juli 2005 schreef ik dat het weblog als middel voor politici om zich rechtstreeks, buiten de media om, tot de kiezer te wenden, het concubinaat tussen pers en politiek beïnvloedt. In voor de openbaar bestuurder gunstige zin. Vele kamerleden en andere politici in Nederland benutten inmiddels die (snel)weg. Van de weeromstuit kiezen persmuskieten er in toenemende mate ook voor om op het web rond te gaan zoemen. Deze maand maar liefst twee grand old men uit de Groninger journalistiek, groot geworden op papier en in de ether. Directeur/hoofdredacteur Roel Dijkhuis; naar mijn indruk niet geheel toevallig kort na publieke discussie over uitingen van SBS-isering van rtv-Noord. (Ingaan op het verzoek van een familie van een zedendelinquent, om hun mening – lees: emoties, de vrije loop te mogen laten.)
En Dagblad van het Noorden
senior-sportverslaggever Dick
Heuvelman.
Hij verschaft zich met zijn blog een podium om te pleiten voor een Groninger
variant op de Madison Square Garden. Dick maakte zich onsterfelijk door
het onmogelijk geachte mogelijk te maken: de start van de Giro d’Italia
in Grunn’. Dat was een mega-evenement. Dat type eenmalige gebeurtenissen
kan, op basis van goede contacten en persoonlijke relaties in een dunbevolkt
gebied plaats vinden. Maar mega-ruimtes exploiteren behoeft doorlopende
bezetting. Daarvoor mist Groningen massa. Vorig jaar tijdens een bezoek
aan het tennistournooi in Rotterdam Ahoy bleek me dat nog weer eens. Dat
tennissen is slechts aanleiding voor één groot circus van
netwerken, eten, zien en gezien worden. En waar veel volk op de been is,
zijn sponsors bereid te investeren.
Laten we toch Groningen accepteren als gebied met andere, eigen kwaliteiten,
en ons niet als blindemannen doen (ge)leiden door de underdog
in jezelf. Roel Dijkhuis opent zijn weblog met het verdedigen van
de keuze om het Noord-journaal niet meer te koppelen aan het NOS-journaal
van 18.00u. "Wij
zijn trots op ons product. Dan willen we dat ook aan het begin van onze
programmering (..) starten met eigen programma’s en niet met het
programma van een ander."
Nou ja, een ander. Los van de NOS-kwaliteit,
het gaat hier om het landelijk nieuws. Het regionieuws sluit daar complementair
bij aan. Zoek toch de balans mensen, in plaats van met dit soort flinksheid
diezelfde onterechte Calimero-gevoelens te onderdrukken. Groningen ligt
toch in Nederland?! Wees er blij om want hier kan iedereen vrij bloggen.
Geniet er van dat je op koud 2 uur van grote zalen zit waar je zeer regelmatig
concerten en topsporttournooien kunt bijwonen. Ik ben net weer terug van
een rondje Randstad. Het mooiste daar, is de trein terug!
--------
Jan/febr. 2007 schreef
ik over mijn betrokkenheid als wethouder van Groningen, bij verslavings-
en dak- en thuislozenzorg. Lees hier
Stadse Verhalen, opgediept uit de Achtertuin.
12 februari Kosova
Dit weekeinde de eerste twee doden bij demonstraties door de radikalen van Ventevendösje; ik schreef eerder over deze 'fundamentalisten' in mijn reisverslag. (deel 3) De Groningse Gretha Leever bij wie ik verbleef, was ooggetuige en bericht haar vriendenkring via mail.
11 februari 2007 De vlag uit voor Gerda die vandaag 50 mocht worden !
6 februari WK voetbal in Zuid Afrika?
Sinds ons verblijf in KwaZulu-Natal
vorig jaar zomer, blijf ik met ontzag de politieke ontwikkelingen in Zuid
Afrika volgen. In de wedijver om de voorpagina‘s, onttrekt de dreigende
implosie van de enige Afrikaanse staat met een minimum aan democratische
legitimatie zich al te zeer aan de aandacht. Wel lezen we vandaag dat
in Zimbabwe, Mugabe nu ook de laatste blanke boeren van hun landerijen
lijkt te willen dwingen; ondanks dat het land van een graanexporterend
land inmiddels tot hongersnood is vervallen. De Zuidafrikaanse leiders
Mandela en Mbeki laten zich er niet over uit. Ook tegen de sinistere verhalen
over kruidendranken waarmee Aids volgens vooraanstaande ANC-figuren zou
zijn te bestrijden, komt Mbeki niet in het geweer. Zijn beoogd opvolger
Jacob Zuma raadt een goede douche aan. In reactie op protesten tegen de
criminaliteitsexplosie in het land, antwoord diezelfde Zuma, dat de klagers
maar moeten emigreren. Dat doen blanken dan ook massaal. Op 26 jan. werd
het land opgeschrikt door een
roofmoord in KwaZulu-Natal op een bekende pleitbezorger (David
Rattray, 48) van de Zuidafrikaanse toerisme-sector. Een cruciale constante
bron van (externe) inkomsten.
De regionale leider, voormalig apartheidsbondgenoot Mangosuthu Buthelezi,
ziet het WK-voetbal in 2010 al aan het land voorbij gaan. Hij
bepleitte eerder decentralisatie van de politiemacht.
Oppositiepartij Democratische Alliantie ziet
privatisering als oplossing. ("meer cellen in
plaats van stadions")
Inmiddels zijn de daders gearresteerd
en deels
al veroordeeld.
Hoezeer Afrika’s enige plechtanker dat in staat geacht werd een
WK te organiseren, wegzinkt in een zee van nepotisme en bestuurlijke onmacht,
blijkt uit de recente benoeming van de veiligheidschef voor dat WK. Dat
is geworden het voormalig hoofd van het gevangeniswezen Linda Mti. Een
man die in die functie aantoonbaar heeft gefaald, desondanks 5 jaar lang
positieve audits over zijn werk aanhoorde en beloond werd met een bonus
van 30 000 Rand. Vorig jaar werd hij betrapt op 'drunken driving'.
27 januari
Bobby
Ever since het jaar 1968, zou ik in elke quiz
twee vragen goed beantwoord hebben: wie vestigde het wereldrecord verspringen
op de Olympische Spelen in Mexico (Bob Beamon), en hoe heet de moordenaar
van Robert Kennedy. Van de Kennedy’s weet ik het één
en ander. Je kunt me ’s nachts wakker maken voor een documentaire
over JFK dan wel RFK. De laatste doet me meer. Robert onderscheidde zich
als minister van Justitie onder zijn broer, al meer dan JFK, in de overtuiging
waarmee hij zijn keuze voor de publieke zaak invulde. Minder glamorous.
Vind ik. Ik was me zijn dood zeer bewust. Ik was 10. Op mijn 20e verjaardag
in 1977 kocht ik de biografie die Ulf Nilson over hem schreef.
Wie Sirhan Bishara Sirhan was, wat hem motiveerde, komt in de film Bobby
niet aan de orde. Dat is terecht. Volgens mij was hij geen onderdeel van
het complot dat zijn broer en Martin Luther King doodde. Mocht u de film
nog gaan zien, lees de ondertiteling mee tijdens de laatste beelden. Ze
tonen aan hoe actueel Robert Kennedy’s visie is: het is een felle
aanklacht tegen het vreemdelingenbeleid van Balkenende 3.
26 januari Kosova / Kosovo
Vandaag komt de VN-gezant met zijn - deels al uitgelekt - advies. Gretha Leever bij wie ik begin december verbleef in haar standplaats Pristina, keert daar 4 februari terug van verlof. Mogelijk geef ik via haar de komende tijd een vervolg aan mijn reisverslag.
25 januari
Vaste lezers van dit log herinneren
zich mijn serie over de ontwikkelingen
in de Zuid-Afrikaanse politiek. Mijn correspondentie met Duncan Du Bois
– raadslid in Durban voor de Democratische
Alliantie – houd ik nog immer aan. Eind vorig jaar was hij key
note speaker op de landelijke conventie van zijn partij. Hem was
gevraagd te speechen over de vraag aan welke kenmerken de nieuwe partijleider
van de DA moet voldoen. De DA behoort tot de liberale partijen, wat Du
Bois tot uiting bracht met een citaat van Frits Bolkestein. The
Dutch liberal politician Fritz Bolkestein once told me that the problem
with liberal political leaders was this: we spent too much time trying
to win the affection of our opponents and not enough time trying to win
the affection of our voters. I applied this lesson very early on and have
always taken it to heart.
Gisteren bracht dagblad Trouw (geen link) een artikel over de DA-burgemeester
van Kaapstad Helen Zille. Sinds zij op het nippertje daar de burgemeesters-verkiezingen
won, probeert het ANC haar te demoniseren en af te schilderen als raciste.
In feite ruimt
Helen Zille de corrupte rotzooi van het vorige ANC-bestuur op. Zij onthulde
als journaliste destijds dat Steve Biko geen natuurlijke dood in gevangenschap
gestorven was, maar vermoord werd…
Helen Zille wordt getipt als de volgende politiek leider van de DA.
23 januari
Fietsend richting station, lees ik bij Drukkerij Helpman de temperatuur af: -1. Het vriest. Even later voegt zich een tiener voor me op het fietspad. Warme wanten aan. Onder haar te korte jack en te korte shirt blikt bloot. Even denk ik aan de sage van het meisje met de zwavelstokjes, maar nee, dit is 2007. Het betreft de gangbare mode.... Ik geef het toe, op de middelbare school liep ik standaard in een spijkerpak. Dat voorkwam op voorhand dat je zou kunnen worden uitgelachen. Voor pubers een basisbehoefte: er bij horen. Gaan we nog verder terug in de tijd dan zien we dat terug in klederdracht. Iedereen veilig herkenbaar in zijn eigen sociale laag. Maar die klederdracht is afgeschaft als uiting van onvrijheid.
Hoe vrij is/voelt de jeugd zich heden ten dage??
9 januari
Enige jaren geleden kwam mij – via via – de brochure ‘Operatie
Achtertuin’ onder ogen. Na lezing heb ik het met een lichtelijk
gevoel van teleurstelling en grimlach terzijde gelegd. In afwachting van
een geëigend ogenblik om er op terug te komen. Er is immers zoiets
als een gulden regel, namelijk dat je je niet publiekelijk uitlaat over
een opvolger. Maar opvolgen is zelf ook een kunst.
Hoe ‘gulden’ is eigenlijk de regel om je niet uit te laten
over een voorganger?
Mijn wethouderschap overkwam mij in 1986. Ik bedoel maar: als mede-Enschedeër
Jan Cremer zijn leven niet zodanig had geleefd dat er een rock-opera over
gemaakt werd, was er in 1985 geen vacature voor een CDA-wethouder ontstaan.
Ik rock ‘n rolde er in zogezegd….
Na 10 jaar besloot ik er een punt achter te zetten. Ik was aan wat anders
toe. “10 jaar is een lange tijd”, zei ik destijds in een interview.
“De eerste speeltuin die ik opende, is inmiddels alweer afgebroken.”
Ik wilde niet op routine drijven. De mensen hebben recht op een wethouder
die hen tegemoet treedt alsof hij nimmer eerder op een vergelijkbare bijeenkomst
is geweest. Dat is misschien een ongewone benadering voor een politicus,
maar wel eerlijk en geloofwaardig. Overigens had ik nog geen ander werk
op dat moment. Maar in de aanloop naar de zomervakantie besloot ik september
daarop mijn vertrek aan te kondigen.
Om mijn beoogd opvolger voor
te bereiden, (baan opzeggen; het thuisfront inwijden) nodigde ik hem in
juni 1996 uit bij mij thuis. Op een zomeravond, niet in een achtertuin,
maar op een balkon uitkijkend op de Klooslaan, deelde ik in aanwezigheid
van mijn echtgenote met Rene Paas mijn gevoelens na 10 jaar wethouderschap.
Zijn reactie was buitengewoon veelzeggend. Hij ging niet zozeer in op
die gevoelens, maar gaf meer blijk het de hoogste tijd voor hem zelf te
vinden. Hij popelde.
Ik heb nog vaak aan dat moment terug gedacht.
VVD-raadslid Remco Kouwenhoven haalt het boekwerkje ‘Operatie Achtertuin’
(2003) deze week aan op zijn weblog.
De gemeente Groningen beschrijft er de aanpak in van het uitventen van
voorzieningen waarop niemand in zijn woonomgeving zit te wachten. Een
goed initiatief. De beschreven aanpak spreekt voor zich. Die is in zichzelf
prijzenswaardig, en werd in essentie ontwikkeld gedurende de tijd waarin
ik de portefeuille zorgbeleid beheerde. Het betreft met name de zorg voor
dak- en thuislozen en drugshulpverlening. Een portefeuille die ik de hele
10 jaar van mijn wethouderschap heb beheerd. Ook Rene Paas is in zichzelf
prijzenswaardig. In 2003 had hij zijn statuur als bestuurder reeds lang
en breed gevestigd. Ik heb dan ook nooit begrepen waarom hij het nodig
vond om mij in genoemde brochure als voorganger af te schilderen als vermoeid
en der dagen zat. “Westerik”, zoals ik word aangeduid, “was
niet gelukkig met de slijtageslag die gepaard gaat met de keuze van een
locatie.”
Rene Paas is een prima kerel. Gastvrij en gezegend met een goede gezondheid.
Hoe druk hij het ook had, bij de verhuizing naar de Klooslaan was hij
er om te helpen. Bijzonder talentvol ook als redenaar en bestuurder. Gewoon
beter dan ik, al was het maar om zijn talent om humor als wapen in te
zetten om zijn doel te bereiken.
Maar bij lezing van de ‘Achtertuin’ dacht ik, tsja, dat heeft
zo’n jongen toch niet nodig…?!
(lees het vervolg in de serie:
Stadse Verhalen, opgediept
uit de Achtertuin)
7 januari
Je gaat al zo’n 50 jaar je weg, en hebt weet van die ander die ook in dit ondermaanse rondwandelt; kent diegene bij naam en toenaam en weet soms zelfs privé-zaken, maar je treft elkaar nimmer in levende lijve. Die ander heeft geen weet van jouw bestaan, slechts het vermoeden van one in a crowd…Zo gaat dat met beroemdheden. Die ‘kent’ men weliswaar niet echt, maar bijvoorbeeld hun muziek kan je het gevoel geven dat ze je heel vertrouwd zijn. Het zijn wonderlijke momenten, als beide levenswegen elkaar uiteindelijk toch kruisen. Afgelopen donderdag had ik zo’n ervaring. Ik was aanwezig bij een concert – komt zelden voor – van de resterende The Doors. Lees hier verder.
4 januari Niet weifelen, Wijffelen!
Een sleutel voor succes in de
Nederlandse politiek is dat je gevraagd moet worden. Dat lukt beter voor
wie onafhankelijk in het leven staat; onafhankelijk in materie en denken.
En marge van het Christelijk Sociaal Convent
– een themasamenkomst voor organisaties uit het christen-democratische
netwerk – in 2000, heb ik dhr. Herman Wijffels persoonlijk gevraagd
naar zijn eventuele beschikbaarheid als lijsttrekker voor het CDA. Het
antwoord verraste niet, ik had dat al van diverse zijden vernomen, maar
ik wilde het met eigen oren horen. Dhr. Wijffels zag zichzelf een maatschappelijke
bijdrage leveren vanuit een meer beschouwende positie.
Wie mensen van zijn statuur wil strikken moet hoog inzetten. In dat licht
verbaast het niet dat de Majesteit de weg van een rechtstreeks telefoontje
koos richting Wereldbank, zijn huidige werkgever, om dhr. Wijffels als
informateur aan te zoeken. Dat de PvdA instemde met hem als enig informateur,
getuigt afdoende van ´s mans onbetwiste reputatie.
De grote makke voor de huidige generatie politici is dat zij zich bij
de (zwevende) massa slechts in de kijker spelen, als ze zich de massamedia
en hun grillen laten opdringen. Bepalend is de laatste indruk die je achter
laat. Geen wonder dat ze direct na de verkiezingen met het zuur komen,
om het zoet op te kunnen zouten tot de aanloop naar de volgende verkiezingen.
Nu een van die massa onafhankelijke man als informateur is aangetreden,
is het eerste wat hij doet, die massa en hun media buiten de deur van
het Beetsterzwaagse Lauswolt houden.
Schitterend!
