archief7 februari column over alledaags racisme
ps voor de vaste lezer: het zijn tijden om aan de ranglijst achteloos voorbij te gaan.....
3 februari over raadsleden gesproken (3)
Er komt een tijd dat taken bij gemeenten worden weggehaald, omdat het bestuurlijk onvermogen te groot is geworden om deze naar behoren te kunnen vervullen.
Een boude stelling, wellicht. Maar hoeveel mensen van naam en faam - uzelf incluis - kent u die zich als lokale volksvertegenwoordiger (zouden willen) melden? Uit onderzoek blijkt dat de uitstroom van raadsleden dusdanig is, dat alle partijen moeite hebben met het vinden van kandidaten. Daarbij wordt in toenemende mate een oogje dicht geknepen bij de eisen aan lidmaaatschap cq bewezen partijloyaliteit. Hetgeen de kans op voortijdige uitval slechts vergroot.
De achteloosheid waarmee kandidaten worden bejegend door publiek en media versterkt de gedachte dat men daar niet moet zijn, als men niet als lulletje-rozewater wil worden afgeserveerd.
Een fraai voorbeeld is de wijze waarop Pauline Broekema een kandidatenavond in Almere belicht. De afwezigheid van inwoners is invalshoek voor een sfeertekening gedomineerd door 'de pepermuntjes van de ChristenUnie'. De aanwezige kandidaten worden weggezet als incrowd die vooral met eigen besognes bezig zijn.
Een verslaggever uit een land waar men naar democratie snakt zou vooral registreren hoe onbegrijpelijk het is dat kiezers door weg te blijven, zozeer het voorrecht van leven in een democratie miskennen.
31 januari over raadsleden gesproken (2)
30 januari over raadsleden gesproken (1)
De jongste zoon heeft zijn enthousiasme voor campagnevoeren geprolongeerd. Nu de winterstop het amateurvoetbal platlegt, biedt de lokale CDA-campagne hem alle ruimte om zijn enthousiasme en energie te ventileren. Onder meer richting zijn geschiedenisleraar die op straat liep te werven voor de lokale PvdA...
29 januari voornamenlijstje 2
Inmiddels kunnen we vaststellen - in vervolg op mijn speculaties van verleden jaar - dat de populariteit van de huidige Amerikaanse president, zich vorig jaar niet heeft vertaald in Nederlandse jongensnamen. Dat waren er 0.
Leek voor de naam 'Bert' met een score van 3 in 2008 alle hoop gevestigd op een wereldkampioenschap onder Bert van Marwijk... de plaatsing lijkt zijn schaduw daadwerkelijk vooruit te werpen, want het waren er vorig jaar alweer 7 ! ! !
ps de meisjesnamen uit 2009
25 januari FCGroningen-FCTwente op een Friese zetel
De gemeente Smallingerland heeft onder de huidige burgemeester enkele zitplaatsen aangeschaft in de Euroborg, thuishaven van de plaatselijke FC. Dat voetbal is immers steeds meer een levend decor tegen de achtergrond waarvan zakelijke besprekingen plaats hebben. Drachten - logistiek gunstig centraal gelegen aan de A7 tussen Groningen en Heerenveen - behoeft dan ook zitplaatsen in de stadions aldaar. Er moest wel eerst een Groninger in het Drachtster stadskantoor huizen voordat het zover kwam. Dit zakelijk inzicht kwam met Bert Middel, wiens wieg in het Oosterpark stond. Oer-Stadjer derhalve en wijkgenoot van mister-GVAV Piet Fransen.. Middels' ouders konden het verschil duiden tussen bewoners van hun eigen wijk en bijvoorbeeld die van de Oosterpoort....
De burgemeester herinnerde me deze week aan zijn toezegging ooit, me 'es uit te nodigen wanneer zijn FC het tegen de FC Twente op zou nemen..... En zo geschiedde. Mijn tweede bezoek aan de Euroborg, alwaar wij relevante zaken uitwisselden tot wederzijds voordeel. Dat spreekt.
Het nieuws dat Drachten zich vaste voet in de Euroborg verschaft had leidde destijds overigens tot een uitnodiging van het Leeuwarder SC Cambuur. Daar meende men met een beroep op het Fries-eigene dat Smallingerland ook in dat stadion niet zou mogen ontbreken....
Theoretisch zou het kunnen, nu die 1e-divisieclub om uitzendtechnische redenen de competitie op vrijdagen afwerkt, Heerenveen thuis op zaterdagen speelt en de FC Grunn' dat op zondagen doet....
Hoe dan ook: de bal is rond. Bij het verlaten van het stadion trof ik een gedeputeerde. Die vertrouwde me toe beheerder te zijn van de relatieplaatsen van het Groninger provinciebestuur... Hij ging niet zo heel vaak gaf 'ie te kennen. Zijn argument voor deze match: een bezoek met een relatie met Twentse achtergrond....
Het leven is netwerken, en voetbal daaraan gelijk.
ps we gaan vandaag dan ook weer los !
24 januari men juicht niet...
als in een match tussen partijen die men beide na staat, één van beide scoort... althans, niet uitbundig
Enfin, 0-0 laat alle ruimte voor supporters van twee teams om het glas te heffen...
23 januari De jongste zoon
trad vandaag in 's vaders voetsporen door CDA-folders te helpen uitdelen bij het winkelcentrum. Flyeren heet dat folderen tegenwoordig, maar het komt op hetzelfde neer: mensen winnen voor een idee. In dit geval 'verzet tegen betaald parkeren in de wijk'. Mensen die het idee omarmen worden opgeroepen de betreffende politieke partij te steunen.
De minister van V&W zou dat ook moeten aanspreken. Hij zal als zoon van een Limburgs CDA-gedeputeerde toch ooit het goede voorbeeld gekregen hebben? En naast of voor zijn pa hebben lopen helpen folderen..?. Hoe kan het dat hij desondanks op een achternamiddag het kernidee van de representatieve democratie overboord zet? Achteloos zijn verantwoordelijkheid voor een voorstel voor 'rekening rijden' verschuilt achter een 'on line enquête' onder leden van de ANWB????
Ik ben lid van die club, met het oog op pech onderweg. En verder niks. Dus stem ik niet voor verkeerspolitieke ideeën bij de ANWB. Daarvoor ben ik lid van het CDA.
Als de CDA-fractie deze aanpak sanctioneert, zie ik me gedwongen om bij de volgende representatieve peiling, namelijk de Tweede kamerverkiezingen, mijn mening te laten blijken, door niet op de club te stemmen van deze minister van V&W !
22 januari morgen vogels tellen
... is hier momenteel vooral Corvii moledula nakijken met een streng pinda's in de snavel...
18 januari waarom lijkt de tijd sneller te gaan naarmate men ouder wordt?
Iemand die in 1995 het tijdelijke
voor het eeuwige verwisselde, zou vandaag de dag niet alleen in een andere
eeuw belanden. Hij/zij zou eenvoudig moeten wennen aan het huidige ondermaanse.
Kon men 15 jaar geleden hier en daar een thuiscomputer aantreffen. Thans
wordt er ge-emailed via draagbare telefoons. Destijds hooguit bekend als
mobilofoon voor bewakingsdiensten etc. E-mail bestond dunkt me zelfs als
term nog niet. En aan fotograferen kwamen rolletjes te pas.
De video-cassettes die toen een jaar of 10 in zwang waren vindt men thans
slechts nog op rommelmarkten… een klapschaats zei niemand iets.
Zou de bewering dat het vlakste land ter wereld binnen afzienbare termijn
medaillekansen
zou verwerven in het bobsleeën, meer dan een meewarige glimlach hebben
ontlokt??
Wat staat ons nog te wachten…..?!
16 januari Winter in Twente
Het aardige van mijn werk is
de afwisseling en dat ik nog ‘es ergens kom. Zo bood een bezigheid
in het oosten des lands ruimte voor een toeristische route door de Twentse
Hooilanden. Voorbij Almelo rijdt men die binnen bij Vriezenveen, waar
bouwbedrijf Eshuis sinds jaar en dag de entree markeert. Ik beschik nog
over originele briefkaarten waarmee Eshuis in de jaren ´50 en ´60
betonblokjes bestelde bij mijn vader, die de ‘Fa. B. Westerink &
Zn - Betonmassaproducten’ dreef. Een bloeitijd, die Wederopbouw.
Destijds ook nog door de textiel, in Vriezenveen belichaamd in Jansen
en Tilanus. (Een oom werkte er als ingenieur.) Men kan in het voormalig
gemeentehuis - thans museum – daarvan nog kennis nemen. Als ik er
binnenga – museumjaarkaart geldig – informeer ik bij de dienstdoend
beheerder naar de opzet van het geheel. Spontaan krijg ik de mededeling
dat de vorige burgemeester aanvankelijk weinig ophad met de collectie….
Die kon zijns inziens wel in Zwolle onder dak geholpen worden. Hoewel
die opstelling later positiever werd, blijft de man zorgelijk opblikken:
de huidige burgemeester is weliswaar veel positiever, maar die zit er
tijdelijk. Het wachten is op een nieuwe…..
Het vriest en alles ligt onder een pak sneeuw. Oogverblindend mooi. Ik
rijd door, het voormalige hoogveen in. In Westerhaar-Vriezenveenschewijk
viert men het 125-jarig bestaan, kinderen strijden in het bouwen van de
mooiste sneeuwhut. Vlaggen en wimpels, vele ouders, glühwein en chocolademelk:
hier gebeurt het.
Het kerkgebouw van de Nederlands
Hervormde kerk (Hersteld) nuanceert het gezegde dat ‘n
Tukker holt van ’n kot gebed en ’n lang’n metworst…..
Ik loop de Klaampe binnen. Een Kulturhus met medisch centrum, bibliotheek,
sporthal en wat niet al. Een initiatief van de lokale huisarts waar ik
vanuit m’n werk bij ROSET weet van heb. Dit dorp bevestigt dat men
als kind nergens anders, meer onbekommerd opgroeit. Ja maar, hoor ik deze
en gene tegenwerpen, er is geen eens een bioscoop of profvoetbal! Ha,
die vindt men op 20 km in Almelo. Daar is altijd
wat te doen. Rij nog 20 km door en men kan zelfs Europees
voetbal aanschouwen…..
Via de Vroomshoopseweg kom ik het gelijknamige dorp binnen. Bij Plaza
het Stuupke, sponsor van de v.v. Vroomshoopse Boys verorber ik erwtensoep
waar maar één woord voor is: SNERT. Wandelend langs het
kanaal ontwaar ik een vroege verkiezingsposter. De lokale PvdA-lijsttrekker
stelt de kwestie ‘Durven of doormodderen’. Was een prima raadgever
geweest aan zijn landelijke voorman, als die deze week had gevraagd wat
hij de premier moest voorhouden.
Verderop langs de provinciale weg bereikt men Den Ham. De besneeuwde oude
brink met kerk en kroeg is een plaatje. Anton Pieck zou er raad mee weten.
In het voormalig logement Middendorphuis bezoek ik de VVV. Die komt dit
jaar voor het eerst met een eigen brochure….
Tsja, eigenlijk moet het gewoon een goed bewaard geheim blijven…
maar vooruit, wie er oren naar heeft, kijk hier.
15 januari nagekomen inzicht van de week:
Niet het netwerk dat men heeft is des poedels kern, het gaat om de kunst van het netwerken zelf.
10 januari er zijn ook vogels die zichzelf de winter door helpen
Buteo buteo liet zich vandaag midden in de stad zien. Het slaan van een stadsduif is onder deze omstandigheden als een gang naar het snelbuffet nietwaar?
9 januari sneeuwvrij
Een ouderwets barre winter haalt
‘ouderwets’ gedrag boven. Ik zie met belangstelling dat het
sneeuwruimen wordt gerelateerd aan burgerplicht. Opgevoed in een straat
waarin buren nog elkaars noabers waren, weet
ik niet beter dan dat men het eigen straatje behoort schoon te vegen.
En dat in de goede zin van het woord.
De achteloosheid in omgangsvormen – door koningin Beatrix tot onderwerp
in haar kerstrede gemaakt – wordt nu alsnog breed bediscussieerd.
Een libertijnse burgemeester als Annemarie Jorritsma gaat er in voorop
meldt de Volkskrant. Zij veegde 200 meter stoep sneeuwvrij bij een zorgflat.
Ook las ik over buren die na het gezamenlijk vegen de berenburg rond lieten
gaan. Politicoloog James Kennedy, afkomstig uit het ijzig winterse noorden
van de Verenigde Staten, verbaasde zich in een artikel in het Nederlands
Dagblad over de nalatigheid van veel Nederlanders in deze. Maar zijn vergelijking
met de VS gaat niet geheel op vind ik: in zijn thuisstaat is het sneeuwvrij
scheppen van de stoep een wettelijke verplichting. Bij ons is die wegens
gebrek aan handhavingsmogelijkheden geschrapt. En dus praten we met elkaar
over de morele verplichting om sneeuw te ruimen. Nou ja praten….
Bij de klachtenlijn van de gemeente Woerden werden de telefonistes tijdens
de sneeuwval door sommige bellers letterlijk verrot gescholden omdat de
gemeente hun auto niet kwam uitgraven….
Wat vinden de vrijheidsridders van D66 eigenlijk over het morele gehalte
van sneeuwruimen?
4 januari voornamenlijstje (1)
Een jaar geleden waren de voornamen uit 2008 aanleiding voor enkele logjes. Naar aanleiding van de verbazing van Gelkinghe die zijn voornaam 'Harry' dat jaar nog slechts drie keer terug zag en ook de mijne in vergetelheid lijkt weg te zinken. Ik gaf aan dat dat wellicht anders wordt als Bert van Marwijk ons dit jaar het wereldkampioenschap bezorgt. Idolen lokken immers navolging uit. Voorzichtig veronderstelde ik toen dat de opwinding rond de nieuwe Amerikaanse president mogelijk terug zou zijn te vinden in de lijst van 2009. Die heeft de SVB nog niet gepubliceerd. De eerste 20 al wel. Daaruit valt met name bij de jongens de joods-christelijke oorsprong op: 6 van de eerste 10; 11 van de eerste 20. Bij de meisjes zien we Eva (8) en Sara (14) terug.
1 januari 2010
Als BOB zijnde gisteren gematigd de drempel overschreden, hetgeen vanochtend tot de eerste 12 kilometer joggen in staat stelde. In de aangename koude heeft men als eerste hardloper van de dag, meteen een kampioensgevoel te pakken. Op nieuwjaarsdag is men - althans op het eigen vertrouwde traject - immers ook meteen de eerste hardloper van het jaar. Een passende actie om het jaar te openen want ik koester een heus Goed Voornemen.... Voor mijn eerste marathon ooit heb ik me bij een loopgroep aangesloten die voor de marathon van Berlijn gaat....... Over 9 maanden; een verwachtingsvolle gebeurtenis derhalve.
De terugblik op het voorbije jaar biedt de voldoening van een arbeidzaam leven. In gezondheid die slechts gegeven is, de hernieuwde kennismaking met het openbaar bestuur als wethouder in Woerden, in combinatie met uitdagende adviesopdrachten als zelfstandig ondernemer.
Ik wens ieder - zoals wij thuis plachten te zeggen "veel geluk in tuk".
29 december ornithologie van de koude grond
De berijpte wereld van vanochtend bracht een eerste waarneming ooit van Turdus Iliacus! Drie tuinen verderop, in de tot boom uitgegroeide hulst die het vele rood van z'n bessen scherp aftekent tegen zijn bladergroen. Niet te missen en te versmaden blijkens het langdurige fourageren.
24 december Mierikswortel en Rodewijnazijn
Op het journaal rept men van ‘kerststress’. Een fenomeen dat wordt ontleend aan het feit dat op de beide kerstdagen een zondag volgt. Hetgeen noopt tot inkopen voor drie dagen. 24 december vormt daarnaar een soort springplank. Winkels puilen uit met ‘stressende kooplustigen’. Wij begeven ons tijdig in dit gewoel. Het strijdplan voorziet in een tactiek waarbij echtgenote de winkel doorkruist, op zoek naar van de Lijst te strepen waar. Onderwijl wijk ik niet uit de buurt van de winkelkar. Niet alleen om de tas met portemonnaie te bewaken… een dolende kooplustige zou er in een onbewaakt ogenblik spullen uit kunnen lichten nietwaar?
Die functie stelt tot toe schouwen
in staat.
Een man met grijze kabouterbaard en dito muts duwt zijn kar met vaste
tred door de gangpaden. De impliciete boodschap is duidelijk: wie een
botsing wil vermijden dient een stapje opzij te doen. Een dame zie ik
dat schielijk doen. Vrede op aarde.
Mobiele telefoons worden ingezet om de laatste aanwijzingen te ontvangen
dan wel onderhandelingen te voeren. Tekstflarden komen door. Een bedrijfsleider
antwoordt een dame die ergens om verlegen zit dat het item “niet
aan te slepen is.”
Crisis? What crisis!
Overigens geldt dat om geheel andere reden voor een uiterst gangbaar produkt
als eieren. De Zaanse grootgrutter heeft het betreffende schap voorzien
van de mededeling dat “wegens Europese maatregelen “de gehele
voorraad aan de Oosterburen is verkocht…
Echtgenote vangt iemands vraag
om mierikswortel op. De strekking van het antwoord is dat dat er gewoon
nooit is. Zo’n kerstdiner lokt rare vragen uit.
Wij zelf zijn onder meer op zoek naar rodewijnazijn. Had ik überhaupt
nimmer van vernomen. Aan het eind van de rit kan dat echter van de Lijst
geschrapt! Zo niet de felbegeerde vanillestokjes. Nog voor het scheiden
van de markt weten wij die echter op traditionele wijze te verkrijgen.
Een passerende buurvrouw blijkt een zakje bemachtigd te hebben maar behoeft
niet de gehele inhoud. Ze biedt aan die te delen. Gratis. De kerstgedachte
breekt spontaan door, want wij laten op deze geste prompt de wedervraag
volgen of zij nog ergens verlet van heeft. Dat blijken uien te zijn; heeft
zij naast gegrepen. Welnu, daar kunnen wij uit onze thuisvoorraad weldadig
in voorzien.
Ruilhandel. Vrediger kan niet.
Gezegende kerstdagen
Serious request (4)
Frits Bolkestein verwoordt vandaag in de Volkskrant voortreffelijk het hieronder opgeworpen thema waarom het westen rijk is en geld doneert aan arme landen.(momentane tussenstand Serious request: 1,7 miljoen) Hij combineert dat met de veelvuldig in dit blog aangeroerde tegenstelling tussen de christelijke en de moslimcultuur. Lezen!
23 december Serious request (3)
Trouwens, gisteren viel m'n oog op een kop in de Volkskrant "3FM-actie schaadt lokale markt". Oei, even dacht ik dat de lokale middenstand in hartje Groningen wat te klagen had. Dat zou slecht zijn voor het Gronings imago bij het positieve sfeertje dat het DJ-gebeuren omringt. Het ging echter om de lokale markt in de malaria-gebieden. De muskietennetten die daar gefabriceerd worden, worden door de netten die het Rode Kruis in Zweden laat maken en gratis uitdeelt, uit de markt geprijst....
Tsja, hoe blij moeten we dan eigenlijk zijn met deze 'noodhulp'?
21 december Serious request (2)
Malaria is een ziekte waarvan in het museum duidelijk wordt dat die bij aanvang van de 17e eeuw in Nederland actief werd bestreden. De welvaart die de Gouden Eeuw bracht maakte dat nadrukkelijk mede mogelijk.Zoals de hele armen- en ziekenzorg stelselmatig werd aangepakt. En dat gunnen we anderen ook met onze donaties. En zo gaat het Rode Kruis met de 3FM-actie muskietennetten aanschaffen, die de regering van een ontvangend land als Indonesië zelf geen prioriteit toekent.
19 december Serious request
Gisteren het Amsterdams Historisch museum bezocht. Men kan er terug naar de bakermat van de VOC en de oorsprong van onze welvaart. Indrukwekkend goed beschouwd, hoe men met beperkte technische middelen de zeeën bevoer. We denken vaak besmuikt terug aan die koloniale tijd. Toch haakt er iets...
's Avonds terug in Groningen nog even met de jongste zoon naar de Grote Markt. Daar wordt gecollecteerd. Tegen malaria. Belangrijk, maar het neemt de oorzaak van de armoede en dus ziekte niet weg.
Hoe neo-koloniaal is het eigenlijk dat de huidige machthebbers in Indonesië de rijkdom van hun bodemschatten die ons rijk maakte, niet aan hun hele bevolking ten goede laten komen?? Malaria is immers goed te voorkomen!?
5 december Heerlijk avondje
De dit jaar gevolgde gouwe
ouwe-concertreeks gisteren afgesloten met Cuby and the Blizzards. Toen
ik de oudste zoon meldde dat dit de eerste afspraak in zijn agenda was,
keek hij me vragend aan. Leuk met pa naar een optreden, maar over die
band moet je me ff wat meer vertellen…. Die deed geen bellen rinkelen….
Aj, aj, aj.
Het youtube-kanaal bood alvast een intro in de roemruchte historie van
C + B. Cryptische aanduiding die als gekalkte tekst op Winschoter muren
door een jeugdige echtgenote ooit abusievelijk als ‘Claus + Beatrix’
werd geduid…
De zitplaatsen raken het eerst bevolkt. Een enkeling wordt met rolstoel
en al de zaal in gereden… Pal voor aanvang durven een man of zes
zich in de grote lege ruimte voor het podium te posteren. Een grijsaard
– pilsje geroutineerd ter hand – heeft door de jaren zijn
oude spijkerpak steevast door een nieuwe vervangen. Als het licht beperkt
wordt tot het podium grijpen velen de dekking van het duister aan om alsnog
de open ruimte in te nemen. Nadat de bandleden hun instrumenten ter hand
genomen hebben komen de vocals het podium
opwandelen. Cuby geeft in native Drents aan
“met genoegen in de Ooste’poo’t” op te treden.
De enkele aanwezige jongere is snel voor het gezelschap gewonnen. Elk
bandlid geldt als dinosauriër maar beheerst het eigen instrument
feilloos. Cuby zingt zoals deze vogel al jaren gebekt is. Een jeugdige
blazerssectie voegt stevig ritme aan de toch al tempovaste oer-formatie
toe. Erwin Java reïncarneert als Jimi Hendrix zelf als hij met plotse
beweging de gitaar in z’n nek legt en er op los soleert.
Het optreden maakt een groot enthousiasme los, dat in de finale culmineert
als Cuby meldt “dat zij de Ooste’poo’t niet zonder Window
of my eyes zullen achter laten”. Slotakkoord is een fantastische
uitvoering van Appleknockers Flophouse.
Drie vijftigers slaan thuis met bier en nabeschouwingen de brug naar het
nageslacht.
4 december Ijscoman
In m’n jeugd reed bij
ons een ijscoman door de straat, bekend als Freekie. Hij woonde verderop
in de Ypkemeulenstraat. (‘naar de vroeger hier gelegen molen’)
Freekie was als eenvoudig man, aangewezen op wat men noemt ‘eenvoudig
werk’. De baantjes die we tegenwoordig weggerationaliseerd hebben.
Voor kinderen die hem uitprobeerden had hij immer een vriendelijke grimas
en een woordje klaar. Standaard was de rijmelarij waartoe we hem uitdaagden:
“Freekie he´j ok ijs van dertig?”
“Nee da’s nie prettig.”
Het waren de tijden waarin het schepijsje van een kwartje plaats maakte
voor slechts een waterijsje aan twee stokjes.
Freekie’s achternaam was Totebel, wat in omgangstaal al snel verwerd
tot ‘Tooteballe’. Ik heb altijd getwijfeld of dat zijn echte
naam was. Zie ik deze week bij Gelkinghe
dat het een Nederlands woord is en dat Freekie’s voorouders waarschijnlijk
iets met vis hadden.
Weer een levensraadsel ontsluiert.
30 november Advent
De krant berichtte op de nieuwspagina´s dat dit weekeinde het Islamitische Offerfeest werd gevierd, inclusief achtergrondinformatie over het hoe en waarom ervan. (Een al in het bijbelse oude testament opgenomen verhaal over Abraham die bereidheid toont zijn zoon Izaac te offeren.)
Geen bericht over het aanbreken van de Advent, de vier weken voorafgaande aan het kerstfeest. Toch bijzonder relevant ook voor het verhaal over Abraham, omdat met de geboorte van Christus en het daarop volgende Paasfeest, alle Oudtestamentische offers overbodig werden.
Die samenhang komt - gelet op de voortschrijdende onkunde over het christelijk geloof - minstens zozeer nieuwswaarde en achtergrondinformatie toe.
23 november
Koning Voetbal
Evenzeer vast thema in dit blog is voetbal. En dan met name de toenemende
maatschappelijke betekenis ervan. Onmiskenbaar rukt de voetbalsport immers
op: daar waar kerken worden verlaten verrijzen voetbalstadions als hedendaagse
kathedralen. Sacrale rituelen worden ingewisseld voor huwen of het verstrooien
van as op de middenstip van de favoriete club….Van een familie ken
ik het vaste patroon voor de uitvaart van dierbaren: geen Mieke Telkamp,
maar het clublied van Feijenoord schalt ter begeleiding van de laatste
reis.
Nou kennen we die hartstocht al langer uit Latijnse landen, alwaar religie
en voetbal heel goed samengaan. Daar waar tussen Honduras en El Salvador
zich ooit een voetbaloorlog afspeelde, zien we de betekenis ook doordringen
in het politiek bestuur. Via de versmelting van clubeigenaar, mediatycoon
en premier doet de gevaarlijkste machtssamenballing zich al jaren voor
in de persoon Berlusconi. En dan hebben we het al over Europa. Zuid-Europa
weliswaar, maar toch. Sinds de door opzettelijk hands
verworven plaatsing door Frankrijk voor het WK-2010 kent dit fenomeen
een nieuw chapiter. De Ierse minister van Justitie eiste het overspelen
van de match. De president en de minister van buitenlandse zaken van Frankrijk
boden het Ierse volk hun verontschuldigingen aan…. Beschaafde landen
helpen hun voetbaldiplomatieke problemen beschaafd de wereld uit.
Een minder optimistisch scenario tekent zich af indien ooit Georgië
zich aldus weet te plaatsen ten koste van Rusland. Of Armenië ten
koste van Turkije…. Griekenland – Turkije…. Oekraïne
– Rusland…
Houdt die Van Rompuy wel van voetbal???
21 november trotse pa
Vaste lezers van dit blog hebben
al geruime tijd nieuws gemist over de oudste zoon. Twee jaar geleden vertrok
hij naar Australië. De oproep van de premier aan de natie om meer
VOC-mentaliteit te laten zien, leek er naadloos bij aan te sluiten. Nou
lezen jonge mensen geen kranten (meer), dus die oproep stond geheel los
van zijn vertrek. Toch hebben twee jaar backpacken
een kerel van hem gemaakt in de trant die de premier beoogde. Tomaten,
pompoenen en meloenen, van alles heeft ‘ie geplukt. Met Arbo of
gezondheidseisen had dat alles weinig van doen. Landbouwgif kleeft er
aan je kleren en uitbetaling gaat niet per uur, maar per kilo. Wat dat
betreft gaan wij beschaafd om met de mensen die hier asperges steken.
De Aussies laten vliegtuigladingen gelukszoekers van over de hele wereld
binnen, maar na een jaar is het wegwezen. Onverbiddelijk. Toch is het
de oudste zoon gelukt er twee jaar van te maken. Door 7 weken te plukken
in de onherbergzame Northern Territories bij de Aboriginals verdiende
hij een jaar verlenging. En die zit er nu op. De reis die hem onder meer
naar Samoa bracht loopt ten einde.
De verloren zoon meldde deze week dat ‘ie
z’n retourticket heeft aangeschaft.
14 november jaartje ouder
Voor de tweede keer de 10 km van de Cromwijckloop in Woerden gelopen. Naast een prachtig stukje Kromme Linschoten, strekt het parcours zich uit langs de A12. Vorig jaar, op een zaterdag nota bene, liepen we er langs een file. Daarin veroorzaakten we nog een kop-staartbotsing doordat we de wachtende automobilisten afleidden.... De crisis schijnt door te werken in de auto-mobiliteit. Dat was te merken: geen file vandaag, het raasde door. Ikzelf daarentegen ging 2 minuten langzamer... 45.15
9 november voor immer een heuglijke dag
Op mijn kamer hangt een vaantje van Dynamo Dresden. Fussball-Meister der DDR staat er op met een groot aantal jaartallen van 1953 - 1985. Ernaast een vaantje van Dynamo Berlin. Ooit een ijhockeyclub die tegen het Groninger GIJS aantrad in het Europese tournooi voor bekerwinnaars. Het vaantje uit Dresden kreeg ik bij de officiële ontvangst op het stadhuis van hun jeugdelftal. Tsja ik was wethouder sportzaken in de Koude Oorlog.
Vandaag 20 jaar geleden sloegen de inwoners een definitieve bres in de Muur. Het monument voor de dwingelandij die communisme genoemd werd. Uiteindelijk was het Hans Modrow die in de DDR het licht uit mocht doen. De vorige week gaf hij in Metro te kennen dat de bouw van de Muur, "destijds de enige juiste beslissing was geweest"......
Die man is erevoorzitter van Die Linke. Op hun internetpagina vandaag geen nieuws.
8 november zomaar een mooie dag
Het leven van een wethouder kan mooi zijn. Je komt nog 'es ergens en je krijgt nog 'es wat. Zo mocht ik gisteren het eerste exemplaar in ontvangst nemen van een prachtig boek. De oudheidkundige vereniging Woerden e.o. met 700 leden één van de grotere in Nederland publiceerde het over de geschiedenis van het onderwijs aldaar. In m'n dankwoord relateerde ik de grote belangstelling voor geschiedenis aan globalisering en de toenemende veelkleurigheid om ons heen. Mensen willen weten waar ze vandaan komen, om bij te dragen aan identiteit. Ook in het persoonlijke zoals blijkt uit de grote vlucht van stamboomonderzoek en programma's als Spoorloos.
's Avonds beleefde ik het optreden van een levende legende. Joan Baez trad op in de Groninger Oosterpoort. 68 inmiddels maar met een stem zo goed als dit optreden.
2 november klassieker of oldtimer?
Het is opvallend hoezeer in de media de match Ajax-Feijenoord aandacht krijgt. Om het idee van 'klassieker' maar overeind te houden, dook Studio Sport diep in het archief om er een gesprekje met de vader van Sjaak Swart uit te vissen. Dat is 45 jaar geleden... In de tijd dat voetbalclubs nog werden bevolkt door lokale jongens. 'Eigen kweek' zogezegd. Het huidige voetbal met teams waarin soms geen Nederlander meer valt te ontdekken, laat staan een lokalo, is geglobaliseerd.
Het aardige is dat de provincieclubs - ooit als armetierig bedoelde aanduding die de 'boeren' reeds lang als geuzennaam dient- geëmancipeerd zijn. Hun beste spelers zijn niet meer vanzelfsprekend te koop voor de 'oldtimers'. Die overigens al in geen jaren meer landskampioen werden....
Kijk maar naar de ranglijst. ;-)
31 oktober Zie de mens lachen om verkeersregels (3)
..ik beken namelijk op vaste routes, zelfs door rood te fietsen... Met name het traject huis - station v.v. is dermate uitgesleten dat geen verkeerslicht nog verrassingen biedt. Aangezien laat weggaan een eigenschap is die me aankleeft, speculeer ik op geen oponthoud bij het halen van de trein. Dat werd me - vorig jaar - één keer noodlottg: een moeder met kind naast zich, dwong tot minutenlang verbeiden van het groene licht. Te lang om de beoogde trein nog te halen....
Verkeerslichten zijn in Duitsland ook anderszins bron van vermaak. Het DDR-Ampelmännchen groeide uit tot cultfiguurtje. En in de coalitievorming staat de Ampel-Koalition voor een regering van SPD-FDP-Grünen. Wij korten dat simpel af tot paars.
Overigens zou het huidige Schwarz-Gelb (CDU-FDP) aangevuld met die Grünen, er de Jamaìka-Koalition opleveren. Wie zei dat Duitsers over weinig fantasie beschikken?
28 oktober Zie de mens lachen om verkeersregels (2)
Uit eigen waarneming kan ik echter melden dat de individualistisch-Nederlandse trend daadwerkelijk in het regels-minnende Duitsland oprukt. Wandelend door de voormalige BRD-hauptstad Bonn, trof me vorige week een bord met dezelfde waarschuwing bij een van Ampeln voorziene voetgangersoversteekplaats. Strekking: geef kinderen niet het verkeerde voorbeeld.
Op zich logisch, zij kunnen de risico's van door rood oversteken immers een stuk minder overzien.
Een openhartig Geständnis: met inachtneming van deze waarschuwing voeg ik me al sinds jaar en dag naar de trend in kwestie. En dat zelfs in overtreffende trap........
26 oktober Zie de mens lachen om verkeersregels (1)
Onlangs berichtte de Duitsland-correspondent van de Volkskrant dat hij in Berlijn jarenlang als enige rode voetgangerslichten negeerde. Aanvankelijk bleef hij met de Duitsers staan, ook al was er in de verste verte geen naderend verkeer te bekennen. Gaandeweg durfde hij de negatieve blikken te trotseren. En waarlijk, meer dan regelmatig ziet hij nu ook Duitsers hun eigen individuele afweging maken.
Kort daarop verklaarde een Nederlander in een Scandinavisch land dat daar nimmer iemand door rood zal lopen.
Daarmee lijkt de Nederlander ook in verkeersgedrag hyper-individualist. Temeer daar in dezelfde tijd in Alphen aan den Rijn de burgemeester het nodig vond een bord te laren plaatsen met de melding dat oversteken door rood, een slecht voorbeeld biedt aan kinderen.
24 oktober Jongens lopen achter
Een feest der herkenning, die opening van dagblad Trouw hedenochtend: "Overstap naar brugklas nekt veel jongens". In de herfst van 1970, gaf mijn eerste middelbare school-rapport daar evenzeer blijk van... het grossierde in onvoldoendes. Naar ik meen waren slechts enkele inferieure vakken als handenarbeid en tekenen daarop uitzonderingen. Tsja, de wereld bleek uit shag, aaibare meisjes, hippe muziek en vrijheid te bestaan. In de fietsenkelder omtplofte zelfs 'es een rookbom.... Mijn moeder moest opdraven en kreeg te horen dat ik in de eerste schifting afviel. Tijdig aansluiten op het juiste niveau was het devies, oftewel probeer het 'es op de mavo. Dankzij het overtuigend pleiten door mijn lieve moeder, vergunde men mij respijt. Daarop was de boodschap duidelijk... Zij geloofde wel in me, maar nu was het aan mij....
Het kerstrapport klonk als een klok. Ik mocht deel uit blijven maken van die wereld van lange haren en witte jacken. Het vertrouwen van mijn moeder niet beschaamd. Een levensles geleerd.
21 oktober Zie de mens en lach (2)
De moderne, zich tot individu emanciperende mens is een ideaal uit de Verlichting. We kunnen er thans vergaand de balans van opmaken. Een baby/boomer als Nelleke Noordervliet doet dat zaterdag in Trouw. Haar conclusie komt er op neer dat we verwende kinderen zijn. Tsja, eigen verantwoordelijkheid is niet gelijk opgegaan met autonomieverwerving. Pijnlijk duidelijk wordt dat bij de roep (zo niet de eis) dat de veelbekritiseerde staat ('albedil'), bedreigde spaarders te hulp moet schieten.
Echt autonoom - en ongelukkig - was Robinson Crusoë.
17 oktober Zie de mens en lach
Met de toename van de welvaart hebben we ons kunnen ontworstelen aan conventies en sociale controle. Individuele vrijheid voor de autonome mens wordt als ideaal vooral gemeten in keuzevrijheid. Dat is royaal gelukt. Onze kinderen groeien op met onoverzienbare hoeveelheden tv-zenders en Giga/bytes. Van 'ziekenfonds' kunnen we elk jaar wisselen. Wie zelfstandig woont wordt onophoudelijk gebeld met alternatieve keuzes voor stroom- gas- en telecom-abonnementen.
Gelukkig maar dat vrijheid ook omvat de vrijheid om niet te kiezen.... Deze week ben ik op eigen verzoek in het bel-me-niet-register ingeschreven. Dat ging gepaard met de "vriendelijke groeten" van "Uw bel-me-niet beheerder'. YES man! Ik hoef niet meer te kiezen....!
14 oktober "Wir sind das Volk" (3)
Op een zondagochtend in juli woonde ik de dienst in de Leipziger Nikolaikirche bij. Vanuit deze kerk werd het Montagsgebet startpunt voor de demonstraties die uiteindelijk de val van de DDR en de muur (9 november) inluidden. Christian Führer, tot december jl. voorganger in de Nikoaikirche beschreef zijn levenverhaal dit voorjaar in het boek ´Und wir sind dabei gewesen´ over ´Die Revolution die aus der Kirche kam´. Zijn boek verschaft een kijk op het alledaagse leven in de DDR, vanuit iemand die er voor koos om daar te blijven, maar zijn kerkelijk werk benutte in dienst van vrede en gerechtigeid. De alledaagse spanning en vooral het maar net uitgebleven bloedbad van 9 oktober komt de lezer zeer nabij. Ook in de IKON-uitzending van gisteravond.
12 oktober "Wir sind das Volk" (2)
De korte trip die ik de afgelopen zomer met Janwillem Compayen naar Dresden en Leipzig (foto's) maakte, bepaalde ons nadrukkelijk bij het 20 jarige 'jubileum' van het einde der DDR. Momenteel is in het in de Enschedese wijk Roombeek verrezen museum Twentse Welle, een tentoonstelling gaande over het DDR-alledaagse. Hopelijk niet te scharen in de trend van ´Goodbye Lenin´. Wat dat aangaat is de titel veelzeggend van het boek waarin politbureaulid Gùnther Schabowski terugblikt: "Wir haben fast alles falsch gemacht'.
10 oktober Het zijn trouwens tijden
om de ranglijst in de peiling te houden......... :-)
9 oktober "Wir sind das Volk" (1)
Vandaag 20 jaar geleden luidden meer dan 70.000 demonstranten in Leipzig het einde in van de dictatuur in het oosten van Duitsland. Dat de DDR voor velen in de 40 jaar van haar bestaan een gruwelijke nachtmerrie was, lijkt soms schuil te gaan achter een beeld van sympathieke onnozelheid. Zoals bijvoorbeeld uitgedragen in de film 'Goodbye Lenin'. Onder meer met het motief dit beeld tegen te gaan, houden vrijwilligers het hoofdkwartier van de Staatssicherheitsdienst in Leipzig in originele staat in stand.
8 oktober ouderdom komt met de jaren
Een mens krijgt wat toegezonden; went aan de vaak onooglijke uiterlijkheid die post van regelmatige afzenders kenmerkt. Doorgaans aanbiedingen waarom men niet gevraagd heeft. Vaak blijven ze hier enige tijd op een hoop, tot een vlaag van opruimwoede er in om scheurt. Maak ik ruim een week na dato een brief open van CNV- Publieke Zaak... blijk ik iets te krijgen! Een Irischeque van 15 eur. Omdat ik 25 jaar lid ben.....
Lidmaatschap van een politieke partij en een vakbond, beschouw ik - levend in een democratie - als een kwestie van beschaving.
5 oktober Denken en doen
De provinciehoofdstad dient
zich traag aan in pauzerende werknemers en koopjes scharrellende individuen.
Zoals op elk zichzelf respecterend marktplein manifesteren zich cliënten
van het lokale CAD in ongericht geroep en doelgericht vragen naar een
“bijdrage voor het slaaphuis”. In de schaduw van haar toren
een alleszins vredig beeld. Geen scherpere tegenstelling denkbaar met
de slagschaduw van 65 jaar geleden, toen operatie Market Garden hier dieptepunten
beleefde.
Een nationaal Historisch Museum past op deze plek.
Van de fietser op het marktplein valt allereerst zijn postuur op. Als
het al zou willen, aan de heersende traagheid kan het zich eenvoudig niet
onttrekken. Zwoegend lastdier op stoffige derde wereld-wegen gelijk.
Onmiskenbaar. Hij is het. De grootmeester die sinds jaar en dag de Nederlandse
ranglijst aller tijden aanvoert. Haast mechanisch stuurt hij zijn vehikel
richting fietsstandaard. Plastic tasje bungelend aan drie vingers, de
krullen als vanouds in de nek gekranst. Paard D4
zou ik antwoorden als ik zijn gedachten moest raden. Blouse uit de corduroy
broek. In elk opzicht een zwaargewicht.
In de supermarkt houdt een onbetekenend bundeltje groente zijn blik twee
minuten gevangen, voordat het in de tas verdwijnt. Al slenterend - blik
op oneindig - gaan hier en daar potjes door zijn handen. De grootmeester
wikt en weegt. De prijs van de betreffende producten? De keuze van te
combineren ingrediënten? Of zijn het heel andere combinaties die
de cerebrale functies tarten.
Hooguit drie items scant de caissière van de kampioen, voordat
die zijn fiets opnieuw overbelast. Een anonymus, die toch een opening
biedt om de sportkampioen in hem te herkennen…. Voor wie het wil
zien.
Hij loopt op hippe gympen.
3 oktober Weg met ons (slot)
Nog deze week was te lezen dat
in Marokko een lid van het koninklijk huis trouwde met een blonde Duitse.
Toen daarop gemor rees attendeerde de familie er onmiddellijk op dat de
egaa moslima was en haar ouders zich al geruime tijd geleden bekeerden.
Zij hadden zelfs, zo werd ten overvloede vermeld, hun namen ingewisseld
voor islamitische.
Dat is tolerantie in de Islam? En Nederlanders, met een niet in Nederland
geboren Islamitische burgemeester van Rotterdam, een dichter des vaderlands
met de naam Ramsey Nasr, met rechters die criminele Marokkaanse broers
niet uitwijzen ondanks het verlopen van hun verblijfsvergunning….
wij zouden slechts denken dat we tolerant zijn??
De Nederlandse tolerantie moet worden afgelezen aan gelijkberechtiging
voor de wet, scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht,
en de handhaving van elementaire grondrechten, een vrije en pluriforme
pers. Die toets kan ons land, in tegenstelling tot welk islamitisch land
dan ook doorstaan.
Meer welwillend laat het type denken dat mw. Özdemir in Trouw ten
toon spreidt, zich ook anders verstaan. Namelijk als een uiting van goede
inburgering… de klaagtoon is niet anders dan die van de gemiddelde
autochtone Nederlander….
voorgaande bijdragen 'Weg met ons'
21 september Radicalisme is in Nederland vooral folklore (2)
Nederland is gebouwd door minderheden
die het met elkaar na onderlinge strijd hebben weten te rooien. Kent u
succesvolle scherpslijpers? Politieke partijen aan de uiterste randen
van het links-rechts schema blijven hier daadwerkelijk randverschijnselen.
We zijn er één van de welvarendste en vredigste landen op
aarde mee geworden. Bestuurlijke verantwoordelijkheid wordt slechts gedragen
door partijen van het midden. De publieke kritiek die daarmee gepaard
gaat, raakt een partij als Groen Links feitelijk nooit. Aan de rafelrand
is het imago van radicaliteit prima vol te houden zonder ooit echt mikpunt
te worden. Middenpartijen dragen daar aan bij: ze lijken te mild of hebben
er tactisch geen baat bij om die relatieve positie aan de kaak te stellen.
Maar wat is eigenlijk de bijdrage van de radicale partij? In vooral grote
steden levert de club wethouders. Welke radicaliteit wordt daar gerealiseerd?
Juist in diezelfde grote steden vindt uiterst rechts zijn voedingsbron.
Radicaal links staat er machteloos bij. Als ze eens een Commissaris der
Koningin leveren taait die door de zijdeur af. Gewoon heel Nederlands
ten onder gegaan aan ‘gedoe’. Geen strijd op politiek ‘leven
of dood’. Vooral heel saai, met bonnetjes en zo. (Diens IJslands
bankieren had ook iets 'radicaals', maar dan anders.)
Landelijk is oppositioneel gekef niet van
de lucht. Het enige wapenfeit – ik laat me graag verbeteren –
lijkt mij het succesvol in libertijns vaarwater trekken van de PvdA. Daarmee
is Groen Links een schijngestalte: ze zijn iets in de schaduw van anderen.
Eigenlijk is het voor die partij altijd herfst: ze sterft niet onder een
winters kleed; de radicale lente blijft een eeuwig woordenspel.
20 september Radicalisme in Nederland,
is feitelijk gewoon flauwekul (1)
De laatste dag van de zomer..
mooie aanleiding voor een herfstig stukje. Reeds eerder schreef ik over
de risico’s van hardlopen in dit jaargetijde. Toen gerelateerd aan
de keel-binnenvliegende-insecten. Ook vandaag ging er weer één
of ander torretje op verkenning in het maag-darmstelsel. Een ander gevaar
openbaarde zich eveneens : vallende kastanjebolsters. Door er hard onder
door te lopen wordt het risico van een voltreffer kleiner. Maar gisteren,
tijdens de dorpsschouw in Kamerik, een inventariserende wandeling om de
staat van de openbare ruimte op te maken, was het risico in de Kastanjelaan
aldaar een stuk groter. Gelukkig konden alle vrijwilligers hun rondtocht
ongehinderd vervolgen, en afgezien van de platgereden herfstbladerensmurrie,
vaststellen dat hun dorp er prima bij ligt. Wat is het daar mooi. Omringt
door zelfkazende boeren en hun hoeves ligt Kamerik daar idyllisch te wezen.
De hippies die zich er begin jaren ’70 vestigden en met hun vrijgevochten
leefstijl de ingetogen inwoners shockeerden, zijn al lang lid van de oudheidkundige
vereniging. Die wil niet dat er ook maar iets verandert.
Conservatief heet dat.
19 september
Een hartelijke groet aan de poezenminnende lezeres; dank voor je bericht.
18 september Weer in de lucht
Na recent aan enkele webvolgers zelfs vragen over vermeende levensmoeheid dezerzijds ontkracht te hebben, stellen techniek en trouwe vrienden me eindelijk weer in staat 'de lucht in te gaan'. PFFoei... hopelijk bent u daar nog???
17 juli lekke compu
Tsjonge, m'n computer vertoonde kuren. De combinatie tijdgebrek en een raadselachtige oorzaak voor de problemen verhinderden een snelle kuur. Zo'n blog is dan maar zo een maand verder....
Toch aardig van die ene vaste lezer om er aanleiding in te zien naar mijn welbevinden te informeren....
Pikte bij de ICT-jongens en meisjes nog een mooi 'slijtpaadje' door de taal op: "Kan de repa van Westerink naar de balie gebracht?"
Lees hier
het nieuws uit het 1e half jaar 2009
1 januari Jaarwisseling 2009
Regelmatig doken de afgelopen
maanden berichten tussen het economisch crisisnieuws op, waarin de zelfstandige
zonder personeel als positieve uitzondering werd belicht. Diens
flexibiliteit verleent de wendbaarheid die het economisch tij verlangt.
Blijkbaar. De vorige jaarwisseling gaf ik datzelfde stempel mee en –
vooralsnog – gedij ik mee. Het benadert soms het motto van die cowboy
in de film Australia: ‘No one hires
me, no one fires me’.
Enfin, in combinatie met m’n tweede interim-wethouderschap ga ik
het 10e jaar als ZZP’er in. ‘Es kijken in hoeverre dat aanleiding
vormt voor een jubileumviering. Met lopende opdrachten in de eerstelijns
gezondheidszorg en sinds kort, een legal audit
met compagnon Heinrich Winter voor de gemeente Den Haag, blikt deze kleine
zelfstandige opgewekt een nieuw jaar in.
Alle lezers wens ik dat evenzeer toe, èn zakelijk èn in
het persoonlijke!
31 december 11.18 Tempus fugit
Om 18.18u plaatselijke tijd sms'te de oudste zoon 3 uur geleden: he guys, 10 miljoen mensen in Sydney op de uitkijkplaatsen voor 't vuurwerk. dikke gekte hier.
En zo gaan we het jaar uit zoals we het ingingen.... met Harbour Bridge, en malle lijstjes in de 100e column sinds dit blog in 2003 van start ging.
Een knipoog en hartelijke eindejaarsgroet aan de vaste lezer(s) ;-)
--------
Lees hier het nieuws uit het 4e kwartaal 2008
Lees hier het nieuws uit het 3e kwartaal 2008
Lees hier het nieuws uit het 2e kwartaal 2008
Lees hier het nieuws
uit het 1e kwartaal 2008
1 januari 2008 Alle lezers een gezond en gelukkig nieuwjaar gewenst
Wij ontvingen die wensen vanuit het nieuwe jaar terwijl we nog in het vorige verkeerden, vanuit the crowd bij Harbour Bridge Sydney. Van de oudste zoon temidden van meer dan een miljoen toeschouwers.... Daarmee kwam al een eerste droom in het nieuwe jaar uit.
31 december Aan de top van een acceptabel lijstje…..
De afsluiting van 2007 betekent
een achtste jaar voor mijn werk als zelfstandig adviseur. De afgelopen
jaren is voor ons éénpitters allerlei regelgeving in de
sfeer van belastingen en sociale zekerheid aangepast en op eenduidige
leest geschoeid. Dat liep parallel aan de toename van belangstelling van
mensen om hun leven in te richten als eigen baas. Ik herken m’n
eigen motieven heel wel in de uitkomsten van
recent onderzoek door het Economisch Instituut voor het Midden- en
Kleinbedrijf.
“De toenemende vraag naar flexibiliteit, kennis en ervaring leidt
tot toenemende belangstelling vanuit het bedrijfsleven voor de ZZP’er.
De keuze om als zelfstandige te beginnen had in de jaren ’90 nog
vaak een negatieve aanleiding: onvrede over de werksituatie of problemen
in de persoonlijke sfeer. Tegenwoordig is de drijfveer eigen baas zijn,
vrijheid bij het indelen van het werk en het tot uiting brengen van vakmanschap.
Veel zzp’ers beginnen vaak pas na hun veertigste, zodat zij de kennis
en ervaring uit een eerdere arbeidsrelatie kunnen benutten. Financiële
overwegingen zijn daarbij ondergeschikt aan het streven naar onafhankelijkheid
en de ruimte om de eigen kennis verder te ontplooien.”
De klant is koning, maar de ZZP’er niet louter dienaar.
Mooi.
Lees hier het nieuws uit het 4e kwartaal
2007
Lees hier het nieuws uit het 3e kwartaal
2007
Lees hier het nieuws uit het 2e kwartaal
2007
Lees hier het nieuws uit het 1e kwartaal 2007
31 12 2006 Omzien en vooruitblikken (2)
Mijn meest recente opdracht
vind ik een goede illustratie van hoe ik mijn adviespraktijk graag invulling
geef. In de verantwoording daarover vat ik
het samen: zinvol voor de mens in de organisatie en maatschappelijk relevant.
Voor ELANN, de organisatie die ondersteuning
biedt aan de eerstelijnszorg (huisartsen; fysiotherapeuten; verloskundigen
etc.) geef ik vorm aan het proces dat moet leiden tot diabetesketenzorg.
Door vergrijzing en het toenemend overgewicht stijgt het aantal diabetespatienten
in ongekend tempo. Patëntenzorg verloopt via meerdere schakels: huisarts;
huisartsenlaboratorium; de specialist in het ziekenhuis; diëtist;
anderen, afhankelijk van het concrete ziektebeeld. Om de patiënt
niet van het kastje naar de muur te hoeven sturen en de zorg efficiënt
te verlenen, wil de ziektekostenverzekeraar de diabeteszorg vanaf 2008
als ketenzorg inkopen, met de huisarts als spil. Met zoveel partijen is
sprake van een complex proces, waarvoor een protocol is ontwikkeld. Nu
nog de praktijk, en daar mag ik aan bijdragen.
Dat blijft ver van abstracte organisatieschema’s of theoretisch-papieren
exercities. De toegevoegde waarde die ik lever aan de klant, ervaar ik
ook zelf als zinvol. Als ik onder de vlag Bestuur
en Beleid ook in 2007 op die wijze mijn werkzame leven mag invullen,
word ik een tevreden 50’er.
Een ieder een betekenisvol en gezond nieuw jaar gewenst.
Lees hier het nieuws uit het 4e kwartaal 2006
Lees hier het nieuws uit het 3e kwartaal 2006
Lees hier het nieuws uit het 2e kwartaal 2006
Lees hier het nieuws uit het 1e kwartaal 2006
6 januari
2006 is gestart met de gebruikelijke nieuwjaarswensen en - recepties. Via mijn laatste column meldde ik me reeds op nieuwjaarsdag, maar ook via deze rubriek een welgemeend GELUKKIG NIEUWJAAR.
Op die nieuwste column kwam overigens al snel een mooie reactie van Remco Kouwenhoven, rijzende ster in de stad-Groninger politiek... Naast Delfzijl blijft de stad zo'n uitstapje immer waard!
Lees hier het nieuws uit het 4e kwartaal 2005
Lees hier overig nieuws uit 2005
31 december 2004
2005 staat voor de deur. De eerste vijf jaar Bestuur en Beleid zijn een feit. Het is fantastisch om als kleine zelfstandige door het leven te gaan. Ik hoop het komende jaar weer verslag te doen via deze site, die een wezenlijke toevoeging aan mijn bedrijfsvoering is gebleken. Actuele columns wil ik blijven publiceren.
Een constante factor zal mijn part time wethouderschap in Delfzijl worden. (lees erover in het weekboek)
Daarnaast hoop ik met mijn collega's van ROSET, de ondersteuning van de eerstelijns gezondheidszorg in mijn geliefde Twente vorm te geven.
In Groningen blijf ik betrokken bij het Expertteam huisartsenzorg, dat een groot succes is geworden. Op 16 maart zullen we er een symposium aan wijden.
Met Heinrich Winter (bureau
Pro-Facto) blijft juridische kwaliteitszorg het aandachtsgebied dat
ons al sinds 1997 tot compagnons maakt. Naast adviesopdrachten hebben
we veel bijgedragen aan de ontwikkeling van dit vakgebied, door publicaties
en werkbijeenkomsten. Het afgelopen jaar was het Noordelijk Juridisch
Beraad een succesvolle nieuwe loot aan deze stam. We gaan momenteel na
of deze werkvorm ook aanslaat in centraal-Nederland.
Op 27 januari viert de vakgroep bestuursrecht en bestuurskunde van de
Rijksuniversiteit Groningen haar 7e lustrum, met een congres over ‘de
juridische kwaliteit van de bestuurlijke besluitvorming.’ Bijdragen
leveren o.m. Hans Alders en Thom de Graaf. Ondergetekende figureert tijdens
de middagsessie in de workshop ‘van kwaliteitszorg naar juridische
control’. Deelname kost € 95 en is inclusief het jubileumboek.
Aanmelding via fax 050 3637250 of e-post congres.bes@rechten.rug.nl
Ik wens alle lezers de gezondheid en inspiratie die nodig is om uw voornemens waar te kunnen maken.
Bert Westerink
Het nieuws uit 2004 Lees de berichten uit het voorbije jaar
