30 juni     presentatie nieuw boekje

Vaste lezers weten zich welkom bij de presentatie van mijn nieuwste uitgave, vanmiddag om 17.00u bij boekhandel Godert Walter. Voormalig wethouder Willem Smink - recent tot het gilde van Abrahams toegetreden, zal daar '1957 een goed! bouwjaar' ten doop houden.

27-29 juni     EK- jeugd en het einde van een tijdperk (1, 2 en 3)

23 juni  democratie!

Democratie vereist openheid: de vannacht bereikte overeenstemming tussen de Europese leiders is neergeslagen in een verdrag dat voor elkeen direct is op te vragen.... Wat een voorrecht om niet te wonen onder een door taliban-, moslim-, communistisch of maffia-gedomineerd bewind!

22  juni        EK  Jeugd

In mijn jeugd antwoordden jongens op de vraag wat ze later wilden worden doorgaans straaljagerpiloot. De Starfighter was in die jaren het summum van zichtbaar technisch vernuft. Vanaf vliegbasis Twenthe zag - en hoorde! – je ze met regelmaat boven je door de geluidsbarrière gaan. Tijden veranderen. 10 tegen 1 dat heden ten dage het antwoord in de onderbouw van de basisschool op profvoetballer uitkomt. Toen mijn jongste in die periode als F'er en E'er nog aardig mee kon komen ook, heb ik regelmatig Boudewijn de Groot opgeroepen: ‘Als ‘ie maar geen voetballer wordt…' Niet zozeer uit vrees dat ‘ze' hem misschien halfdood zouden schoppen, maar vanwege de onbegrensde gekte waarin jonge mensen daar verzeild kunnen raken. Overgeleverd aan Boudewijns' absolute schrikbeeld: zakenmannen. We zijn ons volgens mij niet half bewust van het leed dat geknakte verwachtingen in deze teweeg brengen.

Enfin, het talent van mijn jongste is inmiddels niet begenadigd genoeg gebleken om in die valkuil te belanden. Misschien is dat bij nader inzien toch jammer. Tenminste zolang een man als Foppe de Haan de scepter zwaait. Die met zijn jonge, multiculturele groep jongens het Wilhelmus oefent! Niet zomaar, maar ingebed in de historie van de 80-jarige oorlog, waarin hij Kenau Simons Hasselaar en Willem van Oranje opvoert…

Deze week verhaalde NRC*Next in een artikel over Ruud van Nistelrooy, hoe Foppe de Haan het karakter van dit jeugdige supertalent doorgrondde en in positieve richting omboog. Opnieuw een niet mis te verstane boodschap aan bondscoach Van Basta. Want eerder tijdens de jeugd-EK zei de Haan het al onomwonden “als Ruud niet wordt geselecteerd voor het Nederlands elftal, ga ik hem bellen voor mijn team voor de Spelen van Peking.”

Of we morgen kampioen worden of niet, 'us Foppe' is het al. Tot Ridder slaan die man en betalen om overal in het land hagepreken voor de jeugd te houden! Wit, zwart of bruin, ze hangen aan zijn lippen.

21 juni  Van Jonge Leu en Oale Groond

Net weer terug van 2 dagen Twente, waar ik onder meer mijn nieuwste boek heb gepromoot bij de plaatselijke media in Enschede. Ik stuitte op interessant nieuws voor de liefhebbers van dè Twentse soap....

---

Als nieuwste 50'er gaan hartelijke felicitaties naar: Ineke van Gent

19 juni   alledaagse dictatuur

Openheid is een kenmerk van democratie, en daarmee internet een machtig (interessant) wapen. Dagblad Trouw bericht vandaag over de bevrijding van door lokale communistische partijbonzen gehouden (kind)slaven in China en de wijze waarop de overheid krampachtig poogt om discussie daarover van het web te houden. Dit is er bijvoorbeeld niet te zien.

18 juni   alledaagse dictatuur

Wij posten er hier vrolijk op los op het wereldwijde web, levend onder een overheid die de vrijheid van meningsuiting respecteert. Om dat meer reliëf te geven, zomaar een blik op alledaags dictatoraal bestuurd bestaan, waar de dictator het gat naar het web nog niet gedicht heeft : www. cathybuckle.com

16 juni  viering van een vermakelijke 50'er

Bekijk hier een gelikte presentatie door de DDR-staatstelevisie van de wijzigingen in de nieuwste versie, de 601 LX ....

15 juni   Schone schijn (4 en slot)

De geuzennaam ‘Boerruhh’ voor de aanhang van noordelijke en oostelijke voetbalclubs heeft bij dit gevoelsmatige pleidooi aansluiting gevonden. Vanuit die beleving halen wij grijnslachend onze schouders op bij het lezen van ‘randstedelijke’ commentaren op Arjen Robbens’ keuze om te trouwen in Groningen en dat te vieren in Ommen... Inbedding in die beleving helpt ongetwijfeld tegen de uitwassen die bij plotsklapse rijkdom en de onuitputtelijke ‘belangstelling’ van roddelbladen en babbelprogramma’s loert. Belangstelling die niet meer is dan die van de klimplant voor zijn buren; of erger: van schimmel voor levend weefsel.
Vrees dat ze een prooi voor publi-gekte zou worden bekroop me ook, toen mijn kinderen enkele jaren geleden met muziek van de jongelui van Krezip thuis kwamen. Iedereen had het over hen, scholieren nog. Vooral voor dat meisje, onbedorven dartelend over levensgrote podia, hield ik mijn hart vast. Onlangs zag ik haar weer op tv. Ze leek in spontaniteit en opgewektheid niet erg veranderd. In fel contrast daarmee een agressieve tatoeage over de lengte van haar onderarm…. Kind dacht ik, kind toch….
En toen drong  tot me door, wat aan mijn zorg ten grondslag ligt….: ik had haar vader kunnen zijn…. of die van Arjen Robben….. van Britney… Paris….
……

Voor meer schone schijn klik hier

8 juni  

Dit weekeinde weer een 50'ers feestje.  Vul het felicitatieregister aan ! !

-----

Noorwegen  (5 en slot)

De FC Groningen-spits Erik Nevland is Noor. Hij is een allervriendelijkst persoon, dat valt iedereen op. Ik durf te stellen dat hij daarmee een gewone Noor is, die zijn zo. Zij bewaren respectvolle distantie en missen de behoefte aan de platvloerse uitwassen die de hedendaagse Nederlandse cultuur kenmerken. De ophef over de smakeloze BNN-‘stunt’ van vorige week ging geheel aan ons voorbij: wij waren in Noorwegen. Daar hoef je zoiets niet te verwachten.
De Noren zijn zelfbewust genoeg om hun taal niet door Engels te laten opslokken Onze quick lunch wordt er aangeprezen als ‘kvikk lunsj’. Veel Noors kan worden vertaald door het te relateren aan Engelse, Duitse of Friese woorden. Met de inkomsten uit olie en gas is het een zeer welvarende natie, en kan het land zich veroorloven buiten de EU te blijven. Als toerist moet je er nog ‘ouderwets’ Kronen omwisselen, munten met een gat er in.
Ok, ze jagen op zeehonden en walvissen, maar het verbaasde niet in de krant de uitkomst van een studie te lezen, waaruit bleek dat Noorwegen “klodens fredeligste land” is: het meest vreedzame land op de (aard)kloot !

Lees de eerdere bijdragen over Noorwegen

26 mei    Nieuw boek

Wie in 1957 geboren is, zou behoren tot de 'Verloren generatie' (1955-1970), volgend op de na-oorlogse 'Babyboom-generatie'. Dat is één van de thema's in mijn nieuwe boekje. '1957 Een goed! bouwjaar' is thans te bestellen via boekhandel of uitgeverij.

--------

Hoe rood is Rood   (7 en slot)
De wisseling van de wacht was voor de Stad een goede zaak, uit oogpunt van stedenbouw en verkeer(scirculatie). Net als in andere steden was de generatie van het afspiegelingscollege teveel gefixeerd geraakt op Wederopbouw, met veronachtzaming van de historische waarde van bijvoorbeeld de binnenstad. Zij waren echter kinderen van hun tijd, en koesterden ‘50’er-jaren-idealen’ als deugdzaamheid, huwelijkstrouw, gezag en moraal. Ze streefden naar de verheffing van het gewone volk. Vooral voor PvdA´ers gold dat ze geheelonthouder waren, indachtig de ellende die alcohol de arbeider had gebracht.

De radicale wijze waarop ‘Babyboomers’ hen kallt stelden, wordt niet gerechtvaardigd door wat die er verder van gemaakt hebben. Max van den Berg werd na zijn wethouderschap voorzitter van de landelijke PvdA. Maar van zijn radicaliteit en actievoerderschap had men daar al gauw genoeg (“een ayatollah” noemde Ien van den Heuvel hem). Ook bij het ‘actiewezen’ kreeg hij geen aansluiting want die vertrouwden een burgerlijke partij als de PvdA niet. (In het studentenhuis van de huidige plv. raadsvoorzitter (Groen Links) hing een poster met Van den Berg’s portret en de tekst: “Wanted, partijvoorzitter, doet zich voor als actieleider”) Van Jacques Wallage werd nooit duidelijker dat hij evenzeer, zo niet meer regentesk werd als degenen die hij afserveerde, toen hij de kiezers die hem net aan een Tweede Kamer-zetel hadden geholpen, het nakijken gaf om in Groningen burgemeester te worden.
Nee, radicaliteit als politiek principe maakt onnodig slachtoffers en voert vooral pretenties. Veel meer dan een jeugdzonde is het niet.

Lees hier eerdere bijdragen in de serie Hoe rood is Rood?

------------------
Vanavond neem ik deel aan een discussie op tvNoord (vanaf zondag hier nogmaals te bekijken) over de perikelen rond het Europapark. Om de ‘jachtigheid’ die veel van deze programma’s aankleeft te begeleiden, zet ik alvast de dingen die ik in elk geval hoop te kunnen zeggen op het web.
Om te beginnen kan een discussie over de ambtelijke cultuur bij de dienst RO/EZ niet zonder een voorafgaand politiek statement. En dat is dat verantwoordelijk wethouder De Vries het nooit zover had mogen laten komen dat een publieke discussie over de cultuur bij een ambtelijke dienst, het gesprek over de politieke verantwoordelijkheid volledig overvleugelt. Door te blijven zitten met het argument dat een externe commissie de cultuur van de dienst RO/EZ gaat onderzoeken, loopt hij een enorme scheur op in zijn geloofwaardigheid. Dergelijk onderzoek is immers al gedaan; de waarschuwingen liggen er al. Hij heeft er niets mee gedaan. Als hij op basis van de uitkomst van dat onderzoek ambtelijke koppen laat rollen, wordt zijn geloofwaardigheid er niet beter op: hij kon dan dus niet tegen die koppen op!
Het is onjuist om in deze te praten over de cultuur bij dè dienst RO/EZ. Het gaat om het management; de ambtelijke leiding. Publiekelijk praten over individuele ambtelijke personen is onjuist. Alleen de namen van bestuurders zijn relevant.
In de verhouding ambtelijke top – bestuurders geldt altijd: hoe minder de bestuurder aan eigen ideeën weet aan te dragen, des te machtiger diens ambtenaren.
Voor de ambtelijke cultuur bij RO/EZ zijn mijns inziens twee aspecten relevant:
- de beleidsprocessen bij Ruimtelijke Ordening. Die zijn gericht op realisatie en daadkracht. Risico is dat er een intern gerichte cultuur ontstaat: ‘wij-jongens-van-de-gestampte-pot’ die aspecten van zorgvuldigheid kunnen doen ondersneeuwen.
- als die ambtelijke cultuur wordt gestempeld door personen die daar al heel lang werken, wordt de kans op zo’n te eng blikveld groter. Sommige leden van de babyboom-generatie komen er hardhandig achter dat ze wel al heel lang op dezelfde plek zijn blijven zitten.

15 mei     einde nabij??

De chauffeur reed weer langs in zijn auto met aanhanger en daarop twee schuin geplaatste borden. Groningen bezwangerend met de aankondiging van het einde der religies (morgen) en de wederkomst. (30 juni) Gelkinghe berichtte er ook over. Omdat hij voor het stoplicht moest wachten, had ik even gelegenheid om hem nader in ogenschouw te nemen. Het betreft een blanke man, grijzend en met zonnebril. Hij mist een lange baard, anders zouden we zeker met het alter ego van Philippulus de Profeet van doen hebben.
Zou hiervoor eigenlijk een vergunning zijn afgegeven. Of zou dat deze ‘Phillipulus’ niet uitmaken, omdat de boete toch pas na 10 juni opeisbaar wordt??
Een andere variant zou kunnen zijn dat het college van B&W de aandacht van het eigen naderende einde wil afleiden?? ;-)

12 mei    nieuw boek vanaf half juni in de boekhandel

Welaan, stug doorwerken de afgelopen 14 dagen heeft er toe geleid dat mijn tweede boek gaat verschijnen. De uitgever is enthousiast over het manuscript met als titel 1957 Een goed! bouwjaar.

Het is een bundeling van zowel nieuwe als in het verleden op deze site gepubliceerde columns en verhalen. Voor allen die net 50 zijn of die leeftijd naderen, een zelfbewust hart onder de riem.

11 mei     Besturen of bestuurd worden

Vorig jaar om deze tijd tekende ik de sfeer in de stad met het gezang “Wij gaan Europa in”. Dat werd geïnspireerd door de goede prestaties van de FC Groningen, bespelers van de Euroborg. Wederom is de FC in zo’n gevecht gewikkeld, waar het Europapark, waarvan hun complex een onderdeel is, momenteel inzet is van degradatievoetbal. In de politieke arena wel te verstaan. De opmerkelijke kredietoverschrijdingen die hier plaats hebben gevonden, blijken zich reeds een jaar lang onopgemerkt te hebben voorgedaan. Oplopend tot een bedrag van 14 tot 17 miljoen. Het park doet zijn naam eer aan….
Hier dringt zich een parallel op met het Groninger Kredietbank-debacle. Niet zozeer in de scandaleuze zin van het woord: toen verdampte 60 miljoen gulden gemeenschapsgeld; hier zijn de overschrijdingen waarschijnlijk gewoon ten goede gekomen aan de ontwikkeling van het park.
De parallel zit hem in het niet-functioneren van control-mechanismen. De transacties waartoe de directeur van de GKB overging, kon hij doen omdat zijn mandaat niet strak genoeg was vastgelegd, en er allerlei waarborgen als mede-ondertekening van uitgaven die een bepaald bedrag te boven gingen, niet in praktijk werden gebracht. De GKB-affaire was aanleiding voor een financieel-administratieve analyse, die doorbraak vormde voor erkenning van het belang van control, niet alleen van de financiële, maar ook van de juridische kwaliteit van het overheidshandelen. Men kan zeggen dat die lessen alweer sleets kunnen zijn geraakt in 16 jaar tijd, maar dat gaat voorbij aan de in de tussentijd versterkte positie van de raad met een griffie en de introductie van de rekenkamers.
Sinds de vorming van diensten, die zelf de verantwoordelijkheid dragen voor de financiële en juridische kwaliteit van hun voorstellen en handelen, is het eenduidig dat de ambtelijke verantwoordelijkheid bij (het management van) de betreffende dienst ligt. Vroeger was deze eindverantwoordelijkheid centraal belegd bij de secretarie. Met het toedelen van de beleidsterreinen van deze diensten aan één portefeuillehouder, ligt er een directe verantwoordelijkheid met die wethouder. Jacques Wallage legde met zijn lichting in het begin van de jaren ´70 de basis voor deze veranderde opvatting over collegiaal bestuur. Vandaar dat men al lang niet meer simpelweg kan stellen dat het hele college van B&W, op grond van het beginsel van collegiaal bestuur, verantwoordelijk is voor (het niet melden van) kredietoverschrijdingen.
Een parallel met de GKB in de verantwoordelijkheidstoedeling is er ook, doordat de verantwoordelijk wethouder er toen ook pas een jaar zat. Verschil is dat toen de PvdA zich met hand en tand verzette tegen een gelijke toedeling van politieke verantwoordelijkheid aan de wethouder van Financiën.

8 mei   Toch een vrouw in politieke functie: Helen Zille

Dit weekeinde is Helen Zille gekozen tot leidster van de Democratische Alliantie. Daarmee is zij tevens de nieuwe oppositieleidster in Zuid Afrika. Lees mijn bijdrage van 25 januari jl.

---

Schrijven gaat enigszins met horten en stoten dezer dagen; ik werk aan een boekje met mijmeringen over 50 jaar worden en de 'erfenis' van 1957. Het nadert zijn voltooiing. Ondertussen kunnen namen voor het felicitatieregister aangedragen blijven worden. Motto: Oud? 50 is de helft van 100!  (aangereikt door Gelkinghe)

5 mei  staartster aan het firmament

11 dagen voor zijn dood, was ik getuige van de installatie van Pim Fortuyn tot raadslid in Rotterdam. Een rijzige gestalte met opzichtig zalmkleurige stropdas. Hij bewoog zich over de vloer, rondspiedend of iedereen wel op hem lette, zich zeer bewust van zijn gewichtigheid. Ik was er voor Lucas Bolsius. Met pasgeboren eersteling op schoot beleefde hij er zijn verkiezing tot wethouder. Vanaf de eerste rij naast de trotse Marica, zag ik de verweesdheid bij de PvdA-fractie. Fractievoorzitter en nieuwbakken ‘oppositieleider’ Cremers die er manmoedig het beste van probeerde te maken. De aan de kant geschoven ex-wethouders van de PvdA waren òf een zenuwinzinking nabij, òf zeer gelaten. Hans Kombrink met name. In kleine kring tijdens de receptie na afloop hoor ik van hem en burgemeester Opstelten de verhalen aan. Over Pim de narcist, en de huiveringwekkende zelfaanbidding die volgens ooggetuigen zou spreken uit de inrichting van zijn woning. Een onzeker tasten naar wat Rotterdam en hen te wachten stond.
11 dagen, waarna (niet voor het eerst in de geschiedenis) duidelijk werd dat we niet achter personen aan moeten lopen, maar ideeën moeten nastreven.
Pim Fortuyn, hij ruste in vrede.

4 mei  Het Esserveld

omhuld in haar voorjaarsvoile oogt even sereen als altijd. Een handjevol komt er gedenken. De mannen in hun veteranen-outfit met overtuigde tred, saluerend bij de groet aan hun makkers van lang geleden en van ver. De oud geworden communist uit het Verzet en later zijn land dienend in het stadsbestuur is niet weg te denken. Hij is hier omdat hij er nog is, in dit ondermaanse. Opdat we niet vergeten.

3 mei     LPF-kantoor dicht

Dat dit 5 jaar na dato bij 1.614.801stemgerechtigden toch vooral tot schaamrood en introspectie mag leiden, in plaats van welke vorm van misplaatst leedvermaak ook .......

1 mei   No Pasaran! (7)

Uit de DDR en Letland nam ik langspeelplaten mee. Klassieke muziek met originele uitvoeringen van orkesten, waar men in het ‘reëel bestaande socialisme’ veel voor over had. En Russische kopieën van popmuziek. Elton John en de Stones kostten omgerekend zo’n 35 oude centen. De ambtenaar van de gemeente Riga die ons begeleidde en de platenzaak zag plunderen, verzuchtte "You people are rich”.
Een jaar later hebben we hem met een groep collega’s in Groningen een onderdeel van een trainingsprogramma aangeboden, voor de opbouw van modern bestuur. Dat hadden ze vanaf de tweede wereldoorlog allang zelf kunnen doen als ze niet door communisten bevrijd waren. Net als de Polen, die nu naar West-Europa (mogen) komen om zich de levensstandaard te verwerven die ze allang hadden verworven als ze niet door communisten bevrijd waren.
1 mei is voor communisten geen ‘dag van de arbeid’, laat staan ‘dag van de arbeider’. Het is steevast de dag om wapentuig te showen, indachtig de betekenis die zij aan de loop van geweren toekennen. Op 30 april 1975 maakten we op schoolreis een rondtour door Oost-Berlijn. De tribunes voor de parades stonden opgesteld. Aan de gevels van veel flatgebouwen hingen immense plakkaten, waarop het socialisme werd vereerd in teksten en portretten van haar grondleggers. Proletarier aller Länder, vereinigt euch. Ik heb er nog foto’s van.
De mensen aan wie door die plakkaten het daglicht werd onthouden, daar heb ik me toen een voorstelling van proberen te maken. In combinatie met wat me thuis aan gedachtegoed werd aangereikt, heeft het me behoed voor welke vorm van dwepen met socialisme ook.
Uiteindelijk worden zij zichtbaar in ‘das Leben der Anderen’.
Van mensen onder Franco of Pinochet, of onder de uitbuiting in ‘graanrepublieken’ als die in Oost-Groningen kan ik me voorstellen dat ze communist werden. Van nagenoeg alle anderen die lid werden van de CPN c.s. vind ik het verwerpelijke gemakzucht.
Dat sociaal-democraten vandaag 1 mei vieren met de partij waarin de CPN een gelijkwaardige plek verkreeg en met de Socialistische partij, is historisch goed fout.

30 april  No Pasaran! (6)

De heftige gebeurtenissen in Estland illustreren wat ik in aanvang van deze serie bedoelde met “de velen die nog lijden onder de nagedachtenis aan het communisme”. In de herfst van 1991 bezocht ik Estland en Letland. Een half jaar na de onttrekking aan de Sovjet-Unie. In Estland was dat geweldloos verlopen. Bij de buren in Letland zagen we de kogelinslagen in gebouwen en vier gedenkstenen in een park, waar Letten enige maanden eerder waren gesneuveld onder kogels van de Sovjet-bezettingstroepen. In een laatste vlaag van plichtsbetrachting, ter verdediging van het oude bestel…. Gewapenderhand zoals hen altijd gezegd was.

Slachtoffers, zoals bij ons degenen die vielen in de meidagen van 1945.
Hun vaders, moeders, kinderen wellicht zijn het, die alle reden hebben zich te verzetten tegen monumenten die herinneren aan de bevrijding van de nazi’s, die evenzeer monumenten zijn van een bezettingsmacht die ongevraagd bleef. En zo werd, wie zij bevochten…..

23 - 29 april:

No Pasaran! (eerdere bijdragen)

23 april     Geen been gebroken.....

In de rij staan bij het postkantoor om met een acceptgiro geld te halen: hoeft niet meer dankzij pinnen.
Tijdig de vuilnis aan de straat zetten: hoeft niet meer dankzij ondergrondse afvalcontainers.
Brief afschrijven om tijdig op de bus te kunnen doen: hoeft niet meer dankzij e-mail. Naar de winkel voor boodschappen: hoeft steeds minder dankzij tele-shopping.
Mobiele telefonie en internet verhogen het tempo van werkprocessen sinds een jaar of tien in ongekende mate. Rationalisatie ontspruit aan de wens tot vermindering van (zwaar)werk, snellere (inter)actie en individualisering.

We worden steeds onafhankelijker van elkaar.
Een storing in de verbinding met het wereld wijde web, zoals mij de afgelopen dagen overkwam, brengt een voorbije wereld weer even terug….. Hoe (on)afhankelijk gaan we (nog) worden?

16 april    StadsbalKoen officieus geopend

Het pleit is beslecht. Er zijn twee 'openingen' voor nodig om allle notabelen aan hun trekken te laten komen. Ik mag toch aannemen dat Koen Schuiling bij het concert in juni vooraan mag zitten..?!

15 april  

Op een week na, vallen Pasen en Pinkster(bloem)en op één dag......

14 april  

Een maand te vroeg is de tuin alweer 'melaats' besneeuwd na de kortstondig, jaarlijkse pracht van de magnolia...

-----

Gisteravond 50'ers feestje in Brabant......  Meld 50'ers hier.

13 april    vrijdag...

Kijk aan in welk gezelschap ik mij mag koesteren met mijn beschouwingen over het misplaatst-dominante libertijnendom.

----------

Tubantia/Twentsche Courant had paasmaandag nog een mooie anecdote over het paasvuur in de buurtschap Woold. De eigenaar van het erf waarop sinds jaar en dag het paasvuur wordt opgetast, kent aartsbisschop Simonis van het landelijke voetbaltournooi voor r.k.-voetbalclubs. Na 2003 was het dit jaar de tweede keer dat hij de prelaat naar Woold kon halen om als anstekker te fungeren. De Hengeler CDA-wethouder die een electoraal paasei dacht te leggen, introduceerde hem echter als 'kardinaal Alfrink...'. "Die is in 1987 overleden", riposteerde Simonis, "maar uw woorden laten hem weer verrijzen."

12 april    'n Boeskoolstad

voor de trouwe Boeskoollezeres

Op het perron valt de lichte glooiing op, die de eerste rij huizen verheft als op een golf.
Twents hartland, waar welvingen duidelijk maken dat aarde vrouwelijk is…. Moeder Aarde.
Hier in Oldenzaal glimlacht ze je toe. Waar ze ruimte biedt aan de grootse carnavalsoptocht. Waar ze de fundamenten herbergt van het r.k. ziekenhuis ‘Heil der Kranken’, de watertoren en vele kerken. Alles gegroepeerd rondom de majestueuze Plechelmus….
Als ik het marktplein oploop sleept er net iemand met een bord. “De Plechelmus open voor bezoek”. Snel neem ik de mogelijkheid te baat om de eerste bezoeker van dinsdag 10 april 2007 te worden. In het geloken duister lichten de gebrandschilderde ramen gedachten bij, aan een ver verleden, waarin ideeën boven mensen gingen….
De dag na Pasen resoneren de in heel Twente in ere gehouden rituelen: eierschadderen door de ‘schaddenrieders’, palmpasenoptochten, slepen met de Paasstaak, vlöggel’n in Oatmöske. Droogte dreigde de paasvuren een halt toe te roepen, maar het ‘Oldenzaal journaal’ van zaterdag jl. meldde “Paasvuur op het Hulsbeek door niemand te stoppen”. Klare taal waaruit ik mag afleiden dat pastoor De Jong zondag om 20.30u heeft kunnen anstekk’n. Het bericht meldt voorts enkele raadgevingen van de organisatie: in verband met de drukte wordt aanbevolen met de fiets of lopend te komen. Een ander “welgemeend advies” is het meenemen van een zaklantaarn. “Na het doven van het vuur kan het ineens wel erg donker zijn.”

11 april  Terug van paar dagen weggeweest

Paaszondag in een Utrechtse kerkdienst een praatje beluisterd van een Uruzgan-ganger op verlof. Deze bedankte de gemeenteleden die hem moreel steunden, wat hij als een welkome uitbreiding van zijn thuisfront ervaarde. Hard nodig voor hem en zijn kameraden, zei d'ie.

Mooie functie van een kerkelijke gemeenschap eigenlijk. Ook voor wat betreft het omgekeerde: wereldproblemen worden op deze wijze concreet; in de kring gehaald in een menselijk ooggetuigenis.

7 april - 2 april     Het staatshuis een bouwput